Муносибатҳо дар Қирғизистон

Муносибатҳои оилавӣ дар Қирғизистон метавонанд бақайдгирии никоҳ, муқаррар шудани падару модарӣ, сабти таваллуд, ӯҳдадориҳои нигоҳубин, таъминоти молиявӣ ва ҳимоя аз зӯровариро дар бар гиранд. Никоҳи аз ҷониби давлат бақайдгирифташуда барои ҳуқуқҳои зану шавҳар заминаи возеҳи ҳуқуқӣ фароҳам меорад, дар ҳоле ки сабти таваллуди кӯдак ва рақами мушаххаси шахсӣ барои дастрасӣ ба кӯмакпулиҳо, таҳсилот, хизматрасонии тиббӣ ва алимент мусоидат мекунанд. Идораҳои сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ, судҳо, воҳидҳои ҳифзи иҷтимоӣ, мақомоти ҳифзи кӯдакон ва мақомоти худидоракунии маҳаллӣ масъалаҳои гуногуни оилавиро баррасӣ мекунанд. Шиносҳо тамосҳои иҷтимоии камтар наздик ё ҳанӯз ташаккулёбанда мебошанд, ки тавассути кор, таҳсил, ҷойҳои ҷамъиятӣ, фаъолиятҳои фарҳангӣ ё варзишӣ, чорабиниҳои ҷамъиятӣ, меҳмондорӣ ва шабакаҳои рақамӣ ба вуҷуд меоянд. Онҳо мақоми алоҳидаи давлатӣ надоранд. Дӯстӣ муносибати шахсӣ, ихтиёрӣ ва ғайриошиқона аст; он метавонад тавассути оила, мактаб, кор, шавқу ҳавасҳо, варзиш ё ҳаёти ҷамъиятӣ ташаккул ёбад ва бақайдгирии давлатӣ ё анҷоми расмӣ надорад. Муносибатҳои ошиқона, наздикӣ ва ҳамзистӣ бидуни бақайдгирӣ одатан ғайрирасмӣ мебошанд. Мақоми расмии зану шавҳар тавассути никоҳи аз ҷониби давлат бақайдгирифташуда дар идораи ҳудудии сабти асноди ҳолати шаҳрвандӣ (ZAGS/ЖААК) ба даст меояд ва ризоияти озодона ва мутақобила зарур аст. Ҳимоя аз зӯроварии оилавӣ метавонад ба ҳамзистии воқеии зану шавҳар низ татбиқ шавад, дар ҳоле ки ҳолатҳои танҳо мулоқоти ошиқона арзёбии вобаста ба ҳолати мушаххасро талаб мекунанд. Фарқи амалӣ ин аст, ки оё муносибат хусусӣ мемонад ё оқибатҳои эътирофшудаи оилавӣ, нигоҳубинӣ, молиявӣ ё ҳимоявӣ ба вуҷуд меорад.