လာအိုနိုင်ငံရှိ အလုပ်အကိုင်များ

လာအိုနိုင်ငံတွင် အလုပ်အကိုင်အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသော မှတ်ပုံတင်တစ်ခုတည်းအစား ကဏ္ဍအလိုက် အလုပ်အကိုင်စနစ်ရှိသည်။ စိုက်ပျိုးရေး၊ သစ်တောနှင့် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းတို့သည် အကြီးဆုံးကဏ္ဍဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင်စားသုံးရန် စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ကော်ဖီ၊ ရော်ဘာနှင့် ပီလောပီနံကဲ့သို့သော စီးပွားဖြစ်သီးနှံများ၊ မွေးမြူရေး၊ ပြုပြင်ထုတ်လုပ်ရေးနှင့် ငါးလုပ်ငန်းတို့ ပါဝင်သည်။ အခြားအရေးပါသောကဏ္ဍများမှာ ထုတ်လုပ်ရေး၊ ဆောက်လုပ်ရေး၊ ခရီးသွားလုပ်ငန်း၊ တည်းခိုရေးနှင့် စားသောက်ဝန်ဆောင်မှု၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ပြုပြင်ရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး၊ လျှပ်စစ်နှင့် ရေအားလျှပ်စစ်၊ သတ္တုတူးဖော်ရေး၊ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု၊ သတင်းအချက်အလက်နှင့် ဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာ၊ ပညာရှင်ဝန်ဆောင်မှုတို့ဖြစ်သည်။ 2024 ခုနှစ်တွင် ခရီးသွားလုပ်ငန်း၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ လျှပ်စစ်၊ သတ္တုတူးဖော်ရေး၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ထုတ်လုပ်ရေးတို့က စီးပွားရေးတိုးတက်မှုကို ထောက်ပံ့ခဲ့ပြီး အလုပ်ရှင်များက လုပ်သားနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုရှားပါးမှုကို ဆက်လက်ဖော်ပြခဲ့သည်။ လူများသည် မိသားစုလုပ်ငန်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း၊ အခကြေးငွေမရသော မိသားစုအလုပ်၊ နေ့စား သို့မဟုတ် ရာသီအလိုက်အလုပ်၊ ပုဂ္ဂလိက သို့မဟုတ် နိုင်ငံပိုင်လုပ်သားယူနစ်၊ လုပ်ငန်းခွင်သင်တန်း၊ ရွေ့လျားသင်တန်း၊ နည်းပညာနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသင်တန်းများ၊ အလုပ်ခန့်ထားရေးစင်တာများ သို့မဟုတ် ခွင့်ပြုထားသော ပြည်ပအလုပ်ခန့်ထားရေးမှတစ်ဆင့် အလုပ်ဝင်ကြသည်။ လုပ်သားယူနစ်ဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦးသည် စာချုပ်အရ လုပ်ကိုင်နိုင်သည့် အလုပ်ရှင် သို့မဟုတ် ဖွဲ့စည်းထားသော လုပ်ငန်းခွင်ဖြစ်သည်။ အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့်လည်း ကျွမ်းကျင်မှုအကဲဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အရည်အချင်းအသိအမှတ်ပြုခြင်း ရရှိနိုင်သည်။ အခွင့်အလမ်းအစီအစဉ်များသည် အားနည်းချက်ရှိသူနှင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူ၊ မသန်စွမ်းသူ၊ အရည်အချင်းလက်မှတ်မရှိသူ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြောင်းလဲသူ၊ အလုပ်လက်မဲ့နှင့် အတွေ့အကြုံရှိလုပ်သားတို့ကို ဦးစားပေးသည်။ ပညာရေးနှင့်အားကစားဝန်ကြီးဌာန (MoES) သည် အလုပ်သမားနှင့် လူမှုဖူလုံရေးဝန်ကြီးဌာန (MoLSW) ၏ အကြံပြုချက်များရပြီးနောက် နိုင်ငံအဆင့်သင်တန်းများကို ခွင့်ပြုသည်။ ပြည်နယ်နှင့် မြို့တော်ပညာရေး၊ အလုပ်သမားရုံးများက ဒေသတွင်းအကောင်အထည်ဖော်မှုကို ဆောင်ရွက်သည်။ လာအိုအရည်အချင်းမူဘောင် (LQF) သည် အရည်အချင်းများ၊ သင်ယူမှုတိုးတက်မှု၊ ဘဝတစ်လျှောက်သင်ယူမှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှုတို့အတွက် အမျိုးသားကိုးကားမူဘောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အသိပညာ၊ လက်တွေ့ကျွမ်းကျင်မှု၊ အသုံးချမှုနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးစွမ်းရည်များဖြင့် သင်ယူမှုကို ဖော်ပြသည်။ ကျွမ်းကျင်မှုလမ်းကြောင်းတွင် အဆင့်ငါးဆင့်ရှိသည်။ အဆင့် 1 သည် အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ခြောက်လအထိကြာကာ နောက်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုစစ်ဆေးမှုရှိသည်။ အဆင့် 2 သည် အလယ်အလတ်ကျွမ်းကျင်အလုပ်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ခြောက်လကြာကာ စစ်ဆေးမှုနောက်ဆက်တွဲရှိသည်။ အဆင့် 3 သည် အဆင့် 2 ပြီးနောက် နောက်ထပ်ခြောက်လနှင့် သက်ဆိုင်ရာအတွေ့အကြုံ အနည်းဆုံးတစ်နှစ်ရရှိပြီးမှ ကျွမ်းကျင်အလုပ်ကို လုပ်နိုင်သည်။ အဆင့် 4 သည် အဆင့် 3 ပြီးနောက် နောက်ထပ်ခြောက်လနှင့် သက်ဆိုင်ရာအတွေ့အကြုံ အနည်းဆုံးတစ်နှစ်ရှိမှ အင်ဂျင်နီယာအဆင့်အလုပ်ကို လုပ်နိုင်သည်။ အဆင့် 5 သည် အဆင့် 4 ပြီးနောက် နောက်ထပ်ခြောက်လနှင့် သက်ဆိုင်ရာအတွေ့အကြုံ အနည်းဆုံးနှစ်နှစ်ရှိမှ ကြီးကြပ်ရေးအလုပ်ကို လုပ်နိုင်သည်။ အလုပ်ရှင်များသည် သက်ဆိုင်ရာအဆင့် သို့မဟုတ် ပညာရှင်အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုပြီး လစာနှင့် ကိုက်ညီစေရန် လိုအပ်သည်။ အလုပ်အကိုင်နှင့် ပြည်နယ်အားလုံးတွင် လွှမ်းခြုံမှုနှင့် အကောင်အထည်ဖော်မှု တူညီစွာ မဖွံ့ဖြိုးသေးပါ။ အလုပ်သမားနှင့် လူမှုဖူလုံရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ၎င်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုဖွံ့ဖြိုးရေးနှင့် အလုပ်ခန့်ထားရေးဌာနနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုဖွံ့ဖြိုးရေးအင်စတီကျုတို့က အထွေထွေကျွမ်းကျင်မှုမူဘောင်ကို စီမံခန့်ခွဲသည်။ ကဏ္ဍအဖွဲ့အစည်းများက ထပ်ဆောင်းထိန်းချုပ်မှုများ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ ကျန်းမာရေးပညာရှင်များသည် အသိအမှတ်ပြုဒီပလိုမာနှင့် ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ဆေးပညာရှင်ကောင်စီမှ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်သည်။ ဆရာဝန်နှင့် သွားဆရာဝန်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အနည်းဆုံး အတွေ့အကြုံငါးနှစ် လိုအပ်ပြီး လက်ထောက်ဆရာဝန်နှင့် သွားဆရာဝန်၊ သူနာပြု၊ သားဖွားဆရာမ၊ ကိုယ်ကာယကုထုံးပညာရှင်နှင့် နည်းပညာရှင်တို့သည် ယေဘုယျအားဖြင့် အနည်းဆုံး သုံးနှစ်လိုအပ်သည်။ စာရင်းကိုင်နှင့် စာရင်းစစ်လုပ်ငန်းတွင် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာန၏ လိုင်စင်၊ ပညာရှင်အသင်းဝင်ဖြစ်မှုနှင့် သက်ဆိုင်ပါက CPA လိုအပ်ချက်တို့ ပါဝင်သည်။ အင်ဂျင်နီယာ၊ ဗိသုကာ၊ ဘာသာပြန်၊ ပုဂ္ဂလိကဆေးခန်း၊ သင်တန်းပေးသူနှင့် အလုပ်အကိုင်အေဂျင်စီတို့တွင်လည်း လုပ်ငန်းအလိုက်ထိန်းချုပ်မှု ရှိနိုင်သည်။ တရားဝင်အလုပ်စည်းမျဉ်းအရ ပုံမှန်အများဆုံးအလုပ်ချိန်မှာ တစ်ပတ်လျှင် ခြောက်ရက်နှင့် တစ်ရက်လျှင် ရှစ်နာရီ သို့မဟုတ် တစ်ပတ်လျှင် 48 နာရီဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသောအလုပ်တွင် တစ်ရက်လျှင် ခြောက်နာရီနှင့် တစ်ပတ်လျှင် 36 နာရီ ကန့်သတ်ထားသည်။ အချိန်ပိုသည် တစ်လလျှင် 45 နာရီ သို့မဟုတ် တစ်ရက်လျှင် သုံးနာရီထက်မပိုရ၊ ဆက်တိုက်လေးရက်ထက်မပိုရ။ လုပ်သားများသည် တစ်ပတ်လျှင် အနည်းဆုံး အနားရက်တစ်ရက် သို့မဟုတ် တစ်လလျှင် အနားရက်လေးရက် ရရှိသည်။ တစ်နှစ်ပြည့်ပြီးနောက် နှစ်စဉ်ခွင့်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် 15 ရက်ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသောအလုပ်အတွက် 18 ရက်ဖြစ်သည်။ လစဉ်လစာရသူများသည် ဆရာဝန်ထောက်ခံစာဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် နာမကျန်းခွင့် 30 ရက်အထိ ရနိုင်သည်။ သတ်မှတ်ကာလစာချုပ်များသည် သုံးနှစ်အထိ ကြာနိုင်ပြီး အလုပ်ထောက်ခံစာကို ခုနစ်ရက်အတွင်း ထုတ်ပေးသင့်သည်။ လုပ်ငန်းခွင်ဘေးကင်းရေးတာဝန်များတွင် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် အန္တရာယ်အကဲဖြတ်ခြင်း၊ ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းနှင့် ဘေးကင်းရေးသင်တန်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဝေးလံသောလုပ်သားယူနစ်တွင် အလုပ်သမား 50 ဦးနှင့်အထက်ရှိပါက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဆရာဝန်တစ်ဦး ရှိရမည်။ ပိုမိုငယ်သောယူနစ်တွင် ရှေးဦးသူနာပြုသေတ္တာနှင့် အခြေခံသူနာပြုတစ်ဦး ပေးရမည်။ ဥပဒေသည် အတင်းအဓမ္မအလုပ်ခိုင်းစေမှုကို တားမြစ်ပြီး အမျိုးသမီးများအတွက် တန်းတူလစာနှင့် အလုပ်အကိုင်ဝင်ခွင့်ကို ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ မီးဖွားခွင့်သည် အနည်းဆုံး 105 ရက်ဖြစ်ပြီး မွေးဖွားပြီးနောက် အနည်းဆုံး 42 ရက် ပါဝင်သည်။ အမြွှာမွေးပါက အနည်းဆုံး 120 ရက်ဖြစ်သည်။ အသက် 14 နှစ်မှ 18 နှစ်မပြည့်သေးသူများသည် ကန့်သတ်ချက်များဖြင့် အလုပ်လုပ်နိုင်သော်လည်း အချိန်ပိုလုပ်ခွင့်မရှိပါ။ အသက် 12 နှစ်မှ 14 နှစ်မပြည့်သေးသော ကလေးများသည် သက်ဆိုင်ရာစည်းမျဉ်းအရ ပေါ့ပါးသောအလုပ်ကိုသာ လုပ်နိုင်သည်။ လူမှုအာမခံသည် တရားဝင်စနစ်အတွင်းရှိ လုပ်သားယူနစ်များနှင့် ဝန်ထမ်းများအပေါ် သက်ရောက်သော်လည်း လုပ်သားဆယ်ဦးတွင် ကိုးဦးခန့် စာရင်းမဝင်ကြပါ။ လုပ်သားအင်အား၏ 52% ခန့်သည် NSSF အာမခံထည့်ဝင်နိုင်သည့် အလားအလာရှိသောအုပ်စုတွင် ပါဝင်နိုင်ပြီး စိုက်ပျိုးရေး၊ သစ်တောနှင့် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းတို့တွင် အလွတ်သဘောအလုပ် 98% ခန့်၊ အာမခံမရှိသူ 95% ခန့်အထိ မြင့်မားသည်။ တရားဝင်နှင့် အလွတ်သဘောအလုပ်နှစ်မျိုးလုံးတွင် အမျိုးသမီးများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ဝင်ငွေနည်းသည်။ နိုင်ငံခြားသားလုပ်သားများသည် အလုပ်ရှင်၏ ခွဲတမ်းခွင့်ပြုချက်နှင့် အလုပ်သမားနှင့် လူမှုဖူလုံရေးဝန်ကြီးဌာနမှ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်သည်။ ဖော်ပြထားသော အခြေအနေများတွင် အသက် 20 နှစ်ကျော်ဖြစ်ခြင်း၊ ရာထူးနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကိုက်ညီသော ကျွမ်းကျင်မှု၊ ပြစ်မှုမှတ်တမ်းကင်းရှင်းခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ခွင့်ပြုချက်ရပြီး တစ်လအတွင်း အလုပ်လုပ်ခွင့်လျှောက်လွှာတင်ပြီး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွင် အမည်ဖော်ပြထားသော LA-B2 စာရွက်စာတမ်း ပါဝင်ရသည်။ ယာယီခွင့်ပြုချက်သည် သုံးလအထိ ကြာနိုင်ပြီး ခွင့်ပြုချက်သည် 12 လအထိ သက်တမ်းရှိနိုင်သည်။ 12 လအထိ သက်တမ်းတိုးနိုင်ပြီး စုစုပေါင်းကာလကို ယေဘုယျအားဖြင့် ငါးနှစ်အထိ ကန့်သတ်ထားသည်။ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် အထူးကျွမ်းကျင်သူကိစ္စအချို့ကို သီးခြားစီ စီမံနိုင်သည်။ 2017 ခုနှစ် အဟောင်းလုပ်ထုံးလုပ်နည်းစာရွက်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိလုပ်သားများအတွက် 15% အောက်၊ သီးခြားကျွမ်းကျင်လုပ်သားများအတွက် 25% အောက် အညွှန်းခွဲတမ်းနှင့် ပြည်နယ်စစ်ဆေးချိန် သုံးပတ်အထိဟု ဖော်ပြထားသည်။ လက်ရှိခွဲတမ်းနှင့် အခကြေးငွေကို တာဝန်ရှိရုံးထံ အတည်ပြုရမည်။ ခရိုင်နှင့် ပြည်နယ်အတွင်း ပြည်တွင်းရွှေ့ပြောင်းမှုကို ဥပဒေအရ အသိအမှတ်ပြုထားသည်။ ပြည်ပသို့ အလုပ်ခန့်ထားခြင်းသည် အလုပ်သမားစီမံခန့်ခွဲရေးအေဂျင်စီ သို့မဟုတ် ခွင့်ပြုထားသော အလုပ်ခန့်ထားရေးလုပ်ငန်းမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ရမည်။ ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်လုပ်ခြင်းသည် ဝန်ဆောင်မှု၊ ထုတ်လုပ်ရေး၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများအတွက် အထူးသက်ဆိုင်ပြီး ပြည်ပထွက်ခွာမှုက ဒေသခံလုပ်သားရရှိနိုင်မှုကို လျော့နည်းစေနိုင်သည်။ မှတ်ပုံတင်ခြင်း၊ ကိုယ်ရေးအထောက်အထားနှင့် အစိုးရရုံးသို့ သွားလာရခြင်းတို့သည် တရားဝင်သင်တန်း၊ အရည်အချင်းအသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် လူမှုကာကွယ်ရေးရရှိမှုကို ကန့်သတ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အလုပ်သမားနှင့် လူမှုဖူလုံရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ပြည်နယ် သို့မဟုတ် မြို့တော် အလုပ်သမားနှင့် လူမှုဖူလုံရေးဌာနများ၊ သက်ဆိုင်ရာကဏ္ဍအာဏာပိုင်တို့သည် အလုပ်အကိုင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်း၏ မတူညီသောအပိုင်းများကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည်။