Religia na Litwie

Katolicyzm rzymski jest największą historyczną tradycją religijną na Litwie. Kościoły katolickie, przydrożne krzyże, pielgrzymki, dni świętych i uroczystości rodzinne mocno odcisnęły się w krajobrazie kulturowym. Tożsamość religijna i regularne praktykowanie religii to nie to samo. Ktoś może utożsamiać się z tradycją ze względów rodzinnych lub kulturowych, nie uczestnicząc często w nabożeństwach, podczas gdy inna osoba może ściśle podporządkowywać codzienne życie wierze. Inne wspólnoty chrześcijańskie to prawosławni, staroobrzędowcy, protestanci i mniejsze Kościoły. Ich dzieje odzwierciedlają pogranicza Litwy, miasta, społeczności etniczne, migracje i związki z sąsiednimi regionami. Społeczności żydowskie stanowiły niegdyś ważną część życia Wilna i wielu litewskich miast. Holokaust zniszczył większość tego świata, ale żydowski kult religijny, nauka, działania na rzecz dziedzictwa i pamięć trwają nadal. Na Litwie żyją również od dawna społeczności karaimska i sunnickich Tatarów. Są nieliczne, ale stanowią ważną część historycznej różnorodności religijnej kraju. Tradycyjne wierzenia i symbole Bałtów są badane, pamiętane lub odradzane przez niektóre osoby. Współczesnej praktyki religijnej Bałtów nie należy automatycznie uważać za niezmienione przetrwanie wszystkich dawnych zwyczajów. Wolność religijna pozwala wierzyć, praktykować religię, zmienić przekonania albo nie wyznawać żadnej religii. Instytucje publiczne i miejsca pracy skupiają osoby o różnych przekonaniach, dlatego ważne są szacunek, dostosowanie się do potrzeb i jasna komunikacja. Budynki sakralne mogą być czynnymi miejscami kultu, a zarazem zabytkami. Odwiedzający powinni odróżniać zwiedzanie od udziału w ceremonii i przestrzegać lokalnych zasad dotyczących stroju, poruszania się, fotografowania i zachowania ciszy.