Alam Sekitar di Malaysia

Alam sekitar Malaysia menghubungkan kawasan semula jadi dengan persekitaran yang dibentuk oleh manusia. Hutan hujan, sungai, hutan bakau, pantai, pulau atau terumbu karang merupakan sebahagian daripada alam semula jadi. Rumah, jalan raya, sekolah, tempat kerja, longkang, taman, pekan atau bandar pula membentuk persekitaran sekeliling komuniti. Sesetengah tempat bertindih: ladang dan taman yang diuruskan dibentuk oleh manusia, tetapi masih mempengaruhi tanah, air, tumbuhan dan haiwan. Perbezaan ini membantu menjelaskan persoalan alam sekitar yang berbeza. Alam semula jadi menumpukan habitat, spesies, landskap dan proses semula jadi. Persekitaran sekeliling menumpukan keadaan di sekitar rumah dan komuniti, termasuk kebersihan, saliran, teduhan, lalu lintas, sisa, bunyi bising, akses kepada ruang hijau serta pendedahan kepada banjir atau pencemaran. Oleh itu, sungai boleh menjadi habitat semula jadi dan pada masa yang sama menjadi sebahagian daripada isu air serta pengurusan banjir sesebuah komuniti. Keputusan tentang guna tanah boleh menjejaskan kedua-dua bahagian pada masa yang sama. Pembersihan atau pemecahan habitat boleh mengurangkan ruang untuk hidupan liar dan mengubah aliran air. Sisa yang diuruskan dengan buruk boleh mencemarkan laluan air, pantai dan hidupan marin, di samping menimbulkan masalah kesihatan dan keselamatan berhampiran rumah. Pembangunan pantai boleh menjejaskan hutan bakau, pantai dan terumbu karang, manakala saliran yang rosak boleh meningkatkan banjir setempat selepas hujan lebat. Pihak berkuasa yang bertanggungjawab, status tanah, aktiviti dan lokasi menentukan peraturan, permit, perlindungan serta langkah praktikal yang terpakai.