Persekitaran di Malaysia

Persekitaran merangkumi semua yang berhampiran seseorang atau komuniti. Ini boleh bermaksud bangunan, jalan raya, kaki lima, longkang, pokok, taman, tanah lapang, sungai, kedai, ladang serta udara dan air di sekelilingnya. Di Malaysia, orang mungkin menggunakan istilah alam sekitar apabila merujuk kepada persekitaran semula jadi. Istilah kejiranan merujuk kepada kawasan kejiranan dan orang yang tinggal berdekatan. Kampung ialah desa atau komuniti berciri desa, manakala bandar lazimnya digunakan untuk pekan atau bandar. Persekitaran yang sihat mempunyai udara bersih, air yang selamat, laluan yang boleh digunakan, tempat teduh, saliran yang berfungsi, pencahayaan yang mencukupi serta ruang untuk manusia dan alam semula jadi. Persekitaran itu juga membolehkan air hujan mengalir dengan selamat dan memberi ruang kepada penduduk untuk hidup, bekerja, berehat dan berjumpa. Banyak tempat di Malaysia menerima hujan lebat, jadi longkang, parit, sungai dan kawasan rendah ialah bahagian penting persekitaran setempat. Longkang tersumbat, sampah yang dibuang merata-rata, tanah yang terdedah dan terlalu banyak permukaan berturap boleh meningkatkan air bertakung, hakisan, kepanasan atau banjir setempat. Persekitaran binaan mempengaruhi pengalaman orang terhadap sesuatu tempat. Konkrit dan lalu lintas boleh meningkatkan haba dan bunyi, manakala pokok, taman, tanah terbuka dan air boleh memberikan teduhan, penyejukan, habitat dan ruang untuk bergerak. Persekitaran dibentuk oleh tabiat harian. Membuang sampah merata-rata, membakar sampah, menuang cecair kotor ke dalam longkang, membazirkan air, merosakkan tumbuhan dan menghalang laluan bersama boleh menjejaskan ramai jiran. Tindakan kecil yang cermat juga boleh memperbaiki tempat bersama. Gotong-royong ialah istilah setempat bagi orang ramai yang bekerjasama membersihkan, membaiki atau menjaga kawasan bersama. Kerja ini boleh membantu kejiranan, sekolah, kampung, komuniti pangsapuri, tebing sungai atau kawasan hijau awam jika dilakukan dengan selamat dan teratur. Pemerhatian yang baik bermula dengan berjalan mengelilingi kawasan secara ringkas. Perhatikan sampah, laluan air yang tersumbat, permukaan yang tidak selamat, kekurangan teduhan, tumbuhan yang rosak, bau, bunyi serta tempat yang mungkin membahayakan manusia atau haiwan. Penambahbaikan persekitaran memerlukan penjagaan diri dan tindakan teratur. Penduduk boleh melaporkan masalah melalui saluran tempatan yang sesuai, bersetuju tentang peraturan bersama dan menyemak sama ada perubahan menyelesaikan masalah tanpa menimbulkan masalah baharu.