สิ่งแวดล้อมในมาเลเซีย

สิ่งแวดล้อมของมาเลเซียเชื่อมโยงพื้นที่ธรรมชาติเข้ากับสภาพแวดล้อมที่มนุษย์ปรับเปลี่ยน ป่าฝน แม่น้ำ ป่าชายเลน ชายหาด เกาะ หรือแนวปะการังเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ส่วนบ้าน ถนน โรงเรียน สถานที่ทำงาน ทางระบายน้ำ สวนสาธารณะ เมืองเล็ก หรือเมืองใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อมรอบชุมชน บางพื้นที่มีลักษณะทับซ้อนกัน เช่น พื้นที่เพาะปลูกและสวนสาธารณะที่มีการจัดการ ซึ่งมนุษย์เป็นผู้ปรับเปลี่ยน แต่ยังส่งผลต่อดิน น้ำ พืช และสัตว์ การแบ่งแยกนี้ช่วยอธิบายประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกัน ธรรมชาติเน้นเรื่องถิ่นอาศัย สิ่งมีชีวิต ภูมิทัศน์ และกระบวนการทางธรรมชาติ ส่วนสภาพแวดล้อมรอบตัวเน้นสภาพต่าง ๆ รอบบ้านและชุมชน เช่น ความสะอาด การระบายน้ำ ร่มเงา การจราจร ขยะ เสียง การเข้าถึงพื้นที่สีเขียว และความเสี่ยงต่อการสัมผัสน้ำท่วมหรือมลพิษ ดังนั้นแม่น้ำจึงอาจเป็นทั้งถิ่นอาศัยตามธรรมชาติ และส่วนหนึ่งของประเด็นเรื่องน้ำและการจัดการน้ำท่วมของชุมชน การตัดสินใจเรื่องการใช้ที่ดินอาจส่งผลต่อทั้งสองด้านพร้อมกัน การถางหรือแบ่งแยกถิ่นอาศัยอาจลดพื้นที่ของสัตว์ป่าและเปลี่ยนทิศทางการไหลของน้ำ การจัดการขยะที่ไม่เหมาะสมอาจทำลายทางน้ำ ชายหาด และสิ่งมีชีวิตในทะเล อีกทั้งยังสร้างปัญหาสุขภาพและความปลอดภัยใกล้บ้าน การพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งอาจส่งผลต่อป่าชายเลน ชายหาด และแนวปะการัง ขณะที่ระบบระบายน้ำที่เสียหายอาจทำให้น้ำท่วมในท้องถิ่นเพิ่มขึ้นหลังฝนตกหนัก หน่วยงานที่รับผิดชอบ สถานะที่ดิน กิจกรรม และสถานที่ตั้งเป็นตัวกำหนดว่าต้องใช้กฎเกณฑ์ ใบอนุญาต มาตรการคุ้มครอง และแนวทางปฏิบัติใด