Crna Gora ima tradicije koje odražavaju višeetničko i viševjersko društvo. Pravoslavne, muslimanske i katoličke zajednice obilježavaju različite vjerske praznike, uključujući Badnji dan i Božić, Vaskrs ili Uskrs, Sve svete, Ramazanski bajram i Kurbanski bajram. Državni praznici obuhvataju Novu godinu, Dan nezavisnosti 21. maja, Dan državnosti 13. jula, Njegošev dan 13. novembra i Dan ekološke države 20. septembra. Zakon o radu predviđa plaćeno odsustvo za vjerske praznike, dok javne ustanove moraju nastaviti da obavljaju osnovne funkcije. Porodične i društvene prakse obuhvataju gostoprimstvo, doživotnu izabranu vezu kuma ili kume, krsnu slavu, zajednički rad poznat kao moba i okupljanja na guvnu, koje je tradicionalno bilo mjesto seoskih sastanaka i dogovora. Svadbe i sahrane takođe imaju ustaljene društvene običaje, dok su građanski brak i pravila sahranjivanja odvojeni od tih običaja. Učešće obično organizuju porodice, sela, vjerske zajednice ili kulturne grupe, a ne jedan nacionalni sistem registracije. Muzika i ples obuhvataju crnogorsko oro, kolo, guslanje uz gusle s jednom žicom i pomorske tradicije Bokeljske mornarice. Zanati i vještine obuhvataju crnogorsku svečanu nošnju, Dobrotsku čipku, Bihorski ćilim, izradu čuna i izradu gusala. Crna Gora zvanično štiti 19 elemenata nematerijalnog kulturnog nasljeđa, među kojima su Fašinada, Bokeljska noć, Dobrotska čipka, Bihorski ćilim, kolašinske igre, crnogorsko oro i guslanje. Zaštita ne daje svakome neograničen pristup određenoj praksi; neke uloge ostaju porodične i lokalne ili su namijenjene određenoj grupi. Regionalne razlike su jasne. Boka, Kotor i Perast povezani su s pomorskim običajima i uticajem katoličke tradicije, kao što su Fašinada i Bokeljska noć. Kolašin i sjeverne planine povezuju se s kolom, katunskim životom i sezonskim kretanjem stoke. Bihor i Petnjica poznati su po tkanju, dok područje Skadarskog jezera i Ulcinja obuhvata ribarske tradicije čuna i kalimere. Katunska arhitektura, sezonski planinski pašnjaci i usmeno pripovijedanje takođe su povezani s Prokletijama i Durmitorom. Ministarstvo kulture i medija, Uprava za zaštitu kulturnih dobara, Narodni muzej, lokalni muzeji, opštine, CEKUM, vjerske zajednice, turističke organizacije i zajednice koje njeguju tradicije imaju različite uloge. Javni projekti mogu dobiti podršku kroz godišnji program zaštite i očuvanja kulturnih dobara, uz prijave, odluke o finansiranju i obaveze izvještavanja. Ne postoji jedinstvena nacionalna cijena za učešće, radionice, muzeje ili festivale; troškovi putovanja, ulaznica i kurseva zavise od pružaoca usluge i događaja. Urbanizacija, migracije, život dijaspore, turizam, kulturna udruženja, festivali, muzeji i onlajn predstavljanje i dalje mijenjaju način na koji se tradicije praktikuju i prenose.
Tradicije u Crnoj Gori
Tradicije u Crnoj Gori obuhvataju naslijeđene običaje, simbole i izraze povezane s vjerskim i državnim praznicima, porodičnim životom, gostoprimstvom, muzikom, zanatima, hranom i sezonskim radom. Razlikuju se među zajednicama i područjima, od katunskog života u planinama do pomorskih običaja u Boki i tkanja u Bihoru. Porodice, lokalne zajednice, kulturne grupe, muzeji i javne ustanove doprinose njihovom očuvanju.
VivAVia can make mistakes. Check important information.