پاڪستان ۾ ريتون رسمون

مهمان نوازي، جنهن کي اڪثر مهماڻ نوازي (mehmaan-nawazi) چيو وڃي ٿو، پاڪستان ۾ هڪ سڃاتل قدر آهي. ميزبان محدود وسيلن هوندي به چانهه، پاڻي، کاڌو، ويهڻ جي جاءِ ۽ ڳالهه ٻولهه پيش ڪري سگهن ٿا. مهمانن کان عام طور شڪرگذاري، مناسب خيال قبول ڪرڻ ۽ گهر جو احترام ڪرڻ جي اميد هوندي آهي. سلام اڪثر مسلمانن ۾ سلام سان شروع ٿيندو آهي؛ صحت ۽ خاندان بابت ادب سان پڇا ڪئي ويندي آهي ۽ بزرگن جو احترام ڪيو ويندو آهي. هٿ ملائڻ، ڀاڪر پائڻ يا ٻيو جسماني رابطو ماڻهن جي پسند تي دارومدار رکي ٿو. مهمان کي ٻئي ماڻهوءَ جي آرام ۽ مقامي رواجن جو خيال رکڻ گهرجي. شلوار قميص (shalwar kameez) عورتن ۽ مردن جو عام لباس آهي، جنهن جا ڪيترائي علائقائي انداز، ڪپڙا، رنگ ۽ سينگار آهن. مغربي لباس، ورديون ۽ ٻيا مقامي ڪپڙا به عام آهن. لباس جي چونڊ موسم، ڪم، عمر، عقيدي، خاندان ۽ ذاتي پسند موجب ٿئي ٿي. شاديءَ ۾ ڪيترائي گڏجاڻيءَ جا موقعا، لباس جون روايتون، موسيقي، کاڌو، تحفن جي ڏي وٺ ۽ رسمون شامل ٿي سگهن ٿيون. برادرين ۽ علائقن وچ ۾ رواج گهڻو مختلف آهن. ڪجهه خاندان وڏيون تقريبون ڪن ٿا، جڏهن ته ٻيا ننڍيون خوشيون يا ساديون قانوني ۽ مذهبي رسمون پسند ڪن ٿا. عيد ۽ ٻيا مذهبي تهوار اڪثر نماز، خاص کاڌن، ملاقاتن، تحفن، خيرات ۽ نون يا روايتي ڪپڙن جو سبب بڻجن ٿا. عيسائي، هندو، سک ۽ ٻين برادرين جا پنهنجا تهوار ۽ رواج آهن. هر خاندان ساڳيءَ طرح جشن نٿو ملهائي. کاڌي جون روايتون مقامي جاگرافي ۽ خانداني تاريخ ڏيکارين ٿيون. چانور، ڪڻڪ جون مانيون، دالون، ڀاڄيون، گوشت، مٺايون، چانهه، اچار ۽ مصالحا ڪيترن ئي نمونن ۾ ملن ٿا. ترڪيبون صوبن ۽ گهرن موجب بدلجن ٿيون؛ سبزي خور، حلال، روزي ۽ الرجي جون ضرورتون به ملحوظ رکڻ گهرجن. خانداني موقعن ۾ ٻار جي ڄمڻ جا جشن، نالو رکڻ، ڪيترن مسلمان خاندانن ۾ ختنو، اسڪول جون ڪاميابيون، جنازا ۽ سالگرهون شامل ٿي سگهن ٿيون. بزرگ رسمن بابت رهنمائي ڪري سگهن ٿا، پر نوجوان اڪثر انهن کي ڪم، اسڪول، لڏپلاڻ يا ننڍن گهرن جي حالتن مطابق بدلائين ٿا. رسمون پنهنجائپ ۽ تسلسل پيدا ڪري سگهن ٿيون، پر دٻاءُ يا ماڻهن کي خارج ڪرڻ جو سبب به بڻجي سگهن ٿيون. صحتمند رسم عزت، سلامتي، رضامندي ۽ انصاف جي حفاظت ڪري ٿي. ماڻهو رسم جي معنيٰ برقرار رکندي ان جي جسامت، خرچ، وقت يا صورت بدلائي سگهن ٿا.