पाकिस्तानमा बेरोजगारी

पाकिस्तानमा बेरोजगारी विद्यालय शिक्षा पूरा गरेपछि, जागिर गुमेपछि, व्यवसाय बन्द हुँदा वा मौसमी काम सकिएपछि देखिन सक्छ। काम गर्न सक्षम भए पनि नजिकै उपयुक्त काम उपलब्ध नहुँदा पनि यस्तो हुन सक्छ। व्यक्ति बेरोजगार, अल्परोजगार वा सक्रिय रूपमा काम नखोजिरहेको हुन सक्छ। अल्परोजगारी भन्नाले कामका घण्टा निकै कम हुनु, आम्दानी निकै कम हुनु वा व्यक्तिको सीप प्रयोग नहुने काम गर्नु हो। यी अवस्थाहरू समयसँगै बदलिन सक्छन्। स्थानीय शब्दहरूमा बेरोजगारीका लागि berozgari, काम वा जीविकोपार्जनका लागि rozgar पर्छन्। रोजगारी खोज्दा rishtedaar (आफन्त), साथीभाइ, छिमेकी, शिक्षक, भर्ती गर्ने व्यक्ति वा समुदायका सम्पर्कमार्फत खोज्न सकिन्छ। व्यक्तिगत सञ्जाल महत्त्वपूर्ण भए पनि त्यसले कामका सर्त जाँच्ने कुराको ठाउँ लिनु हुँदैन। मानिसहरूले प्रत्यक्ष गएर, सिफारिसमार्फत, विज्ञापन, तालिम केन्द्र, अनलाइन आवेदन, भर्ती प्रतिनिधि र सार्वजनिक वा सामुदायिक सेवामार्फत काम खोज्छन्। फरक क्षेत्रमा फरक तरिका चल्ने भएकाले एउटै खोज विधिले सबै अवसर भेटिँदैन। बेरोजगारीले आम्दानी, आत्मविश्वास, दैनिकी र सिक्ने अवसर घटाउन सक्छ। परिवारले प्रायः सहयोग गर्छन्, र केही मानिस स्थिर काम खोज्दै सानो व्यापार, खेतको काम, ट्युसन, डेलिभरी, मर्मत वा अन्य अस्थायी काम जोड्छन्। सावधानीपूर्वक काम खोज्न स्पष्ट लक्ष्यबाट सुरु गर्नुपर्छ। व्यक्तिले कस्तो काम स्वीकार्य छ, आफूसँग कुन सीप छ, कति टाढा यात्रा गर्न सक्छ र न्यूनतम आम्दानी वा सुरक्षाका कस्ता सर्त आवश्यक छन् भन्ने निर्णय गर्नुपर्छ। तालिमले काम पाउने सम्भावना सुधार्न सक्छ, विशेषगरी त्यसबाट देखाउन मिल्ने सीपको नमुना वा मान्य योग्यता प्राप्त भएमा। तर तालिम महँगो, कमजोर रूपमा सिकाइने वा स्थानीय मागसँग नमिल्ने भए यसको उपयोग सीमित हुन्छ। पहिला व्यावहारिक कदममा सरल व्यक्तिगत परिचय तयार गर्नु, विश्वसनीय व्यक्तिहरूसँग सम्पर्क गर्नु, नियमित आवेदन दिनु, प्रत्येक अवसर टिप्नु र महत्त्वपूर्ण कागजात तथा पैसा सुरक्षित राख्नु पर्छ। बेरोजगारीले गम्भीर मानसिक तनाव वा तत्काल कठिनाइ निम्त्याएमा विश्वसनीय परिवार, समुदाय, स्वास्थ्य वा सामाजिक सेवाबाट सहयोग खोज्नुहोस्।