रोजगारी पाकिस्तानमा

रोजगारी भन्नाले सहमत सर्तहरूअन्तर्गत कुनै रोजगारदाताका लागि व्यक्तिले काम गर्नु हो। रोजगारदाता घरपरिवार, व्यवसाय, कम्पनी वा सार्वजनिक संस्था हुन सक्छ र उसले औपचारिक तलब प्रणाली वा अनौपचारिक सम्झौता प्रयोग गर्न सक्छ। बेरोजगारीले उपयुक्त आम्दानीको बाटो खोजिरहेको तर हाल कुनै काम नभएको अवस्थालाई जनाउँछ, यद्यपि अनियमित काम र अल्परोजगारीका कारण अवस्था स्पष्ट नहुन सक्छ। श्रम बजारले सीप प्रदान गर्ने मानिसहरूलाई कामदार खोज्ने संस्था र घरपरिवारसँग जोड्छ। पेशाहरू औपचारिक शिक्षा, तालिम, शिक्षुता, अभ्यास वा पारिवारिक व्यवसायबाट सिकिने कामहरू हुन्। व्यवसायमा पसल, खेत, कारखाना, सेवा, घरेलु उद्यम, साझेदारी तथा दर्ता भएका कम्पनीहरू पर्छन्। पाकिस्तानको कामको परिदृश्यमा औपचारिक र अनौपचारिक दुवै गतिविधि छन्। औपचारिक कामले सामान्यतया कामको व्यवस्था, पारिश्रमिक, दायित्व र काम गर्ने समयका स्पष्ट अभिलेखहरू सिर्जना गर्छ। अनौपचारिक काम व्यक्तिगत सम्झौतामा निर्भर हुन सक्छ र यसमा कम कागजात हुन सक्छ, जसले भुक्तानी वा जिम्मेवारीको पुष्टि गर्न कठिन बनाउँछ। सार्वजनिक र निजी रोजगारी, कृषि, उत्पादन, निर्माण, व्यापार, यातायात, प्रविधि, शिक्षा, स्वास्थ्यसेवा तथा अन्य सेवाहरूमा प्रवेशका आवश्यकताहरू र कामका अवस्थाहरू फरक हुन सक्छन्। व्यक्ति समयसँगै रोजगारी, स्वरोजगार, बेरोजगारी र व्यवसायबीच सर्न सक्छ। व्यवसायले कामदार राख्न सक्छ, जबकि पेशाले कानुनी वा भुक्तानीको व्यवस्था होइन, कामको प्रकारलाई जनाउँछ। विकल्पहरू तुलना गर्दा वास्तविक दायित्व, भुक्तानीको विधि र आवृत्ति, काम गर्ने घण्टा, सुरक्षा अवस्था, आवश्यक सीप, उपलब्ध अभिलेख, प्रारम्भिक खर्च तथा पाकिस्तानको सम्बन्धित क्षेत्रमा उक्त कामको माग जाँच गर्नुहोस्। नियम र प्रक्रियाहरू प्रान्त, क्षेत्र, पेशा, रोजगारदाता तथा कामको अवस्थाअनुसार फरक हुन सक्छन्, त्यसैले कुनै ठोस व्यवस्थालाई आफ्नै सर्तमा जाँच गर्नुपर्छ।