Strafreg in Suid-Afrika

Suid-Afrikaanse strafreg dek gedrag wat as ’n misdryf teen die gemeenskap en die staat beskou word. Dit sluit misdade volgens die gemenereg en misdrywe in wat deur parlementswette geskep word. Die Suid-Afrikaanse Polisiediens ondersoek gewoonlik misdaad, versamel getuienis en arresteer verdagtes wanneer aan die wetlike vereistes voldoen word. ’n Persoon wat van ’n misdaad beskuldig word, is nie outomaties skuldig nie. Die Nasionale Vervolgingsgesag besluit of en hoe baie sake vervolg word. Die aanklaer voer die staat se saak aan, terwyl die beskuldigde die saak persoonlik of met ’n prokureur kan verdedig. Strafsake word hoofsaaklik in landdroshowe aangehoor en, vir ernstige sake of appèlle, in die Hooggeregshof. Spesiale howe en prosedures kan vir kinders en ander beskermde groepe geld. Ná ’n arrestasie kan ’n persoon in sommige omstandighede vrygelaat word of voor ’n hof gebring word vir ’n borgtogbeslissing. Borgtog is nie ’n bevinding van onskuld of skuld nie, en voorwaardes kan daaraan gekoppel word. Die staat moet die aanklag bo redelike twyfel bewys. Die beskuldigde het belangrike regte, waaronder die reg om stil te bly, die aanklag te ken, getuienis te betwis en regsverteenwoordiging te ontvang waar die wet daarvoor voorsiening maak. Slagoffers en getuies kan misdaad aanmeld, verklarings aflê, verrigtinge bywoon en beskerming of ondersteuning soek. ’n Slagoffer is nie die aanklaer nie, want strafregtelike vervolging word oor die algemeen in die naam van die staat ingestel. ’n Skuldigbevinding kan lei tot ’n vonnis soos ’n boete, gevangenisstraf, korrektiewe toesig of ’n ander wettige bevel. Iemand kan hersienings- of appèlmoontlikhede hê, maar die tydsraamwerk en prosedure hang van die saak af.