Taal in Suid-Afrika

Suid-Afrika se amptelike tale sluit Engels, Afrikaans, isiZulu, isiXhosa, isiNdebele, Sesotho, Sepedi, Setswana, siSwati, Tshivenda en Xitsonga in. Elke taal het sy eie geskiedenis, woordeskat, klanksisteem en kulturele betekenis. Baie mense praat meer as een taal. Iemand kan een taal tuis gebruik, ’n ander by die skool of werk, en ’n derde met bure, amptenare, klante of vriende. Engels is belangrik vir nasionale en internasionale kommunikasie, en Afrikaans word steeds wyd in baie gemeenskappe gebruik. Afrikatale word in gesinslewe, plaaslike media, musiek, aanbidding, onderwys en openbare kommunikasie gebruik. Kodewisseling beteken dat mense tydens een gesprek tussen tale beweeg of woorde meng. Dit kan kommunikasie warmer, duideliker, snaakser of presieser maak, en is ’n gewone deel van ’n veeltalige lewe. Begroetings is belangrik omdat dit respek toon en help om ’n verhouding te vestig. Die gepaste begroeting kan afhang van taal, ouderdom, formaliteit, streek en of mense mekaar reeds ken. Name en uitspraak verdien sorg. Plekname en persoonsname kan in verskillende tale verskillende vorme hê, en iemand kan gerieflikheidshalwe ’n korter vorm kies sonder om te wil hê dat dit oral gebruik word. Taal hou verband met identiteit, geskiedenis, onderwys, toegang en mag. Iemand se aksent of beperkte Engels meet nie intelligensie, betroubaarheid of behoort nie. ’n Goeie leerder begin met ’n begroeting, dankie, verskoning en vraag in die taal wat die plaaslike gemeenskap gebruik. Vra watter taal verkies word, luister noukeurig en aanvaar regstelling sonder om die spreker alles te laat verduidelik.