Tradisies in Suid-Afrika

’n Tradisie is ’n gebruik, verhaal, vaardigheid of waarde wat tussen geslagte oorgedra word. Mense kan dit voortsit, verander, met ’n ander tradisie kombineer of besluit om dit nie te volg nie. Familietradisies kan maniere insluit om mense te groet, kinders name te gee, besoekers te verwelkom, kos voor te berei, voorouers te herdenk, verantwoordelikhede te deel en belangrike besluite te neem. Familie kan naby mekaar woon of mekaar oor ’n afstand heen ondersteun. Seremonies kan geboorte, volwassenheid, huwelik, dood, genesing, oes, inisiasie of gemeenskapsleierskap aandui. Die woorde, klere, musiek, voorwerpe en reëls hang af van die betrokke gemeenskap en familie. Tradisionele kos verskil baie en kan mieliegeregte, brode, bredies, groente, vleis, vis, suiwelprodukte, vrugte en kos insluit wat deur inheemse, Afrika-, Asiatiese, Europese en Kaapse geskiedenisse gevorm is. Alledaagse kos en seremoniële kos is nie altyd dieselfde nie. Musiek, dans, kralewerk, kleredrag, weefwerk, kerfwerk, storievertelling, lofpoësie en handwerk kan geskiedenis en identiteit dra. Sommige vorme is openbaar, terwyl ander privaat of heilig is, of net vir sekere lede bedoel is. Lobola, soms bruidskat genoem, is ’n huweliksverwante gebruik in sommige gemeenskappe. Dit kan behels dat families geskenke of betalings bespreek, maar die vorm en betekenis daarvan verskil. Dit moet nie as ’n eenvoudige aankoop van ’n bruid beskou word nie. Tradisies kan ’n gevoel van behoort skep en sorg, respek, moed, vaardigheid en verantwoordelikheid leer. Dit kan ook bevraagteken word wanneer mense druk, uitsluiting, geslagsongelykheid of konflik tussen geslagte ervaar. Die respekvolle benadering is om te vra wie mag deelneem, wat die gebruik beteken, wat privaat is en hoe toestemming werk. Moet nooit aanneem dat ’n tradisie verpligtend is, onveranderd uit die verlede kom of vir openbare vertoon bedoel is nie.