Іміграцыйнае права ў Расіі

У Расіі міграцыйнае заканадаўства датычыцца пераважна замежных грамадзян і асоб без грамадзянства. Правілы адрозніваюць уезд, часовае знаходжанне, часовае пражыванне, пастаяннае пражыванне, працу і атрыманне грамадзянства. Чалавек можа ўехаць па візе або паводле бязвізавага парадку — гэта залежыць ад грамадзянства і мэты паездкі. Дакументы для ўезду самі па сабе не даюць агульнага права працаваць або заставацца без абмежавання тэрміну. Міграцыйны ўлік («миграционный учет») фіксуе месца знаходжання замежнага наведніка. У многіх выпадках абавязкі па пастаноўцы на ўлік мае прымаючы бок, таму наведніку варта праверыць, ці правільна пададзеныя звесткі. Для працы можа спатрэбіцца дазвол на працу або патэнт — гэта часта залежыць ад грамадзянства чалавека, занятку і рэгіёна. Патэнт — гэта мясцовы дазвол на працу ў Расіі, які выкарыстоўваецца ў пэўных сітуацыях працаўладкавання грамадзян з бязвізавых краін; ён не з’яўляецца відам на жыхарства. Дазвол на часовае пражыванне дае шырэйшую і больш працяглую законную падставу жыць у Расіі, чым звычайнае кароткатэрміновае знаходжанне. Від на пастаяннае пражыванне («вид на жительство») звычайна забяспечвае больш стабільны статус, але яго ўладальнік таксама павінен выконваць расійскія правілы. Для падачы заявы звычайна патрэбныя дакументы, якія пацвярджаюць асобу, пераклады, фатаграфіі, медыцынскія або іншыя неабходныя праверкі і зварот у міграцыйныя органы. Ва ўсіх дакументах заяўнік павінен указваць асабістыя звесткі аднолькава. Парушэннямі могуць быць пратэрмінаванае знаходжанне, праца без патрэбнага дазволу, няправільны міграцыйны ўлік або невыкананне міграцыйнага абавязку. Магчымыя наступствы — штрафы, ануляванне статусу, выдаленне з краіны або забарона на ўезд. Атрыманне грамадзянства — асобны юрыдычны працэс, які адрозніваецца ад часовага або пастаяннага пражывання. Міграцыйныя правілы могуць змяняцца і моцна залежаць ад грамадзянства, таму перад дзеяннямі трэба праверыць актуальную працэдуру ў упаўнаважаным расійскім міграцыйным органе.