Գործազրկությունը Ռուսաստանում

Ռուսաստանում գործազրկությունը և՛ անձնական իրավիճակ է, և՛ զբաղվածության պետական քաղաքականության ոլորտ։ Գործնական իմաստով անձը սովորաբար գործազուրկ է համարվում, երբ աշխատանք չունի և աշխատանք է փնտրում։ Տեղական հիմնական կառույցը զբաղվածության ծառայությունն է, որը հաճախ ներկայացված է центр занятости населения-ով՝ բնակչության զբաղվածության կենտրոնով։ Այն օգնում է աշխատանք փնտրողներին գտնել թափուր աշխատատեղեր, քննարկել հմտությունները և դիտարկել վերապատրաստումը կամ աջակցության այլ ձևերը։ Գրանցվելը նույնը չէ, ինչ պարզապես աշխատանք չունենալը։ Ծառայությունը ստուգում է անձի իրավիճակն ու աշխատելու կարողությունը՝ կիրառելի կանոնների համաձայն, նախքան նրան պաշտոնապես գործազուրկ ճանաչելը։ Սովորական ընթացքը ներառում է դիմում, անձը հաստատող ու աշխատանքային փորձի մասին տեղեկություններ, մասնագետի հետ քննարկում և համապատասխան թափուր աշխատատեղերի դիտարկում։ Անձը կարող է ստիպված լինել կապի մեջ մնալ զբաղվածության ծառայության հետ և արձագանքել առաջարկվող հնարավորություններին։ Աջակցությունը կարող է ներառել թափուր աշխատատեղերի համապատասխանեցում, կարիերայի ուղղորդում, հմտությունների գնահատում, վերապատրաստում և հարցազրույցների նախապատրաստման օգնություն։ Աջակցության կոնկրետ ձևը կախված է անձի անցյալից, տարածաշրջանից և ընթացիկ ծրագրից։ Գործազրկության վճարները, եթե հասանելի են, կապված են պաշտոնական կարգավիճակի և անհատական պայմանների հետ։ Դրանք ինքնաբերաբար մի ենթադրեք, և աշխատանքի անցնելու նման համապատասխան փոփոխությունների մասին տեղեկացրեք։ Պաշտոնապես գործազուրկի կարգավիճակ ստանալու իրավունք չունեցող մարդիկ, այնուամենայնիվ, կարող են օգտվել աշխատանք փնտրելու և խորհրդատվական բազմաթիվ ծառայություններից։ Զբաղվածության կենտրոնները կարող են աջակցել նաև մասնագիտություն փոխող կամ երկարատև ընդմիջումից հետո աշխատանքի վերադարձող մարդկանց։ Գործազրկությանը լավագույնս արձագանքելու համար, երբ դա օգտակար է, համադրեք պաշտոնական գրանցումն ու ինքնուրույն աշխատանք փնտրելը։ Հստակ ինքնակենսագրականը, իրատեսական թիրախային պաշտոններն ու կանոնավոր դիմումները գործընթացը դարձնում են ավելի գործուն ու չափելի։