Umetnost u Srbiji

Umetnost u Srbiji nema samo jedan stil. Obuhvata slikarstvo, vajarstvo, arhitekturu, fotografiju, film, pozorište, ples, književnost, muziku, zanate i digitalna dela. Srednjovekovni manastiri čuvaju značajne srpske verske slike, arhitekturu, rukopise i ukrasne tradicije. Ova dela povezuju umetničku praksu sa bogosluženjem, istorijom i sećanjem zajednice. Narodna umetnost zastupljena je u tekstilu, vezu, obradi drveta, keramici, nošnjama, šarama, pesmama i igrama. Regionalni stilovi mogu se razlikovati, a jedan predmet istovremeno može imati praktično, porodično, obredno i ukrasno značenje. Savremena srpska umetnost razvijala se kroz škole, kulturna društva, izložbe, izdavaštvo, pozorišta i nove medije. Gradovi nude mnoge ustanove, dok se manje zajednice često oslanjaju na lokalne kulturne centre i udruženja. Muzika u Srbiji obuhvata crkveno pojanje, klasičnu muziku, narodne tradicije i trubačke orkestre, ali i rok, džez, elektronsku muziku, hip-hop i druge savremene oblike. Naziv „narodna muzika“ može obuhvatati različite zvuke i društvena značenja. Književnost i film istražuju porodicu, istoriju, migracije, gradski život, humor, sukobe i identitet. Srpski umetnici mogu stvarati na srpskom ili drugim jezicima i živeti u Srbiji ili izvan nje. Umetnost može čuvati sećanje, preispitivati moć, donositi prihod, podučavati veštine i okupljati ljude. Može biti i teško dostupna kada novac, udaljenost, jezik ili prepreke u ustanovama ograničavaju učešće. Praktičan način da pristupite srpskoj umetnosti jeste da posmatrate i delo i njegovo okruženje. Zapitajte se ko ga je stvorio, ko ga koristi, na koju se tradiciju oslanja i koju novu ideju dodaje.