Dereito civil en España

O dereito civil regula os dereitos e deberes entre persoas e organizacións privadas. Establece o marco básico para os acordos, a propiedade, as relacións familiares, as herdanzas e as reclamacións entre particulares. O Código civil español (Código Civil) é fundamental, pero non é a única fonte. Algunhas comunidades autónomas teñen dereito civil propio en materias concretas. Os contratos nacen do acordo e poden ser vinculantes mesmo sen un documento formal extenso. Algunhas operacións esixen unha forma especial, e as probas escritas facilitan a demostración das condicións. Unha obriga pode esixir un pagamento, unha entrega, un traballo ou absterse de realizar unha acción. O incumprimento pode dar lugar a esixir o cumprimento, resolver o contrato, reclamar unha indemnización ou pedir outro remedio permitido pola lei. O dereito da propiedade distingue a titularidade da posesión e regula as transmisións, a propiedade compartida e os dereitos sobre terreos ou obxectos. As notarías e os rexistros públicos son especialmente importantes nas grandes operacións inmobiliarias. A responsabilidade civil pode obrigar a indemnizar a quen cause danos ilicitamente. Polo xeral, a parte demandante debe demostrar a conduta pertinente, o dano e a relación entre ambos. O dereito de familia abrangue o matrimonio, as parellas recoñecidas, as relacións entre proxenitores e fillos, a responsabilidade parental, os alimentos, a separación e o divorcio. O benestar da infancia é unha consideración central nas decisións que afectan a menores. O dereito sucesorio regula os testamentos e as herdanzas. A lei española protexe determinados intereses familiares, e o dereito civil autonómico e as conexións transfronteirizas poden influír nas normas aplicables. Os conflitos civís adoitan comezar cunha reclamación escrita ou unha negociación e poden continuar coa mediación ou cos tribunais. O órgano xudicial, o procedemento, as probas e a representación adecuados dependen do tipo e do valor da reclamación.