Vivenda en España

Unha vivenda adoita denominarse vivienda, e alquiler significa alugueiro. Nos núcleos urbanos abundan os pisos, e a vida compartida nos edificios adoita implicar unha comunidade de propietarios (comunidad de propietarios). Un contrato de alugueiro debe identificar as partes, a propiedade, a duración, o pagamento, a fianza, os elementos incluídos e as responsabilidades. As promesas verbais son difíciles de demostrar e convén deixalas por escrito. A fianza é un depósito de alugueiro, pero tamén se poden solicitar outras garantías. Cada pagamento debe quedar rexistrado de forma verificable e ter unha finalidade clara. Antes de entrar, as persoas inquilinas deberían revisar a auga, a electricidade, os electrodomésticos, as pechaduras, as fiestras, a humidade, a ventilación e o mobiliario. As fotografías e un inventario axudan a deixar constancia do estado inicial. Os servizos poden incluír electricidade, auga, gas, internet e gastos relacionados coa comunidade. O contrato debe indicar quen figura como titular de cada conta e quen paga cada custo. Unha comunidade de propietarios (comunidad de propietarios) xestiona as zonas comúns de moitos edificios de apartamentos. As súas normas poden afectar o ruído, os ascensores, as terrazas, as reparacións, os residuos e o uso das zonas comúns. A calor, o frío, a humidade, a sombra e o illamento afectan de maneira distinta o confort nas distintas zonas de España. Unha vivenda que parece agradable nunha visita pode funcionar mal noutra estación. A procura de vivenda pode vir acompañada de presión e fraude. Antes de transferir cartos ou entregar documentos sensibles, verifica a propiedade, a identidade da persoa propietaria ou da axencia autorizada, o contrato e o destinatario do pagamento.