Transporte en España

Ir a pé é fundamental en moitas vilas e cidades españolas, sobre todo nos barrios e centros históricos. A calor, as costas, o estado das beirarrúas e a accesibilidade poden cambiar a comodidade dunha ruta. O transporte público urbano pode incluír autobuses (autobús), metro, tranvía e trens locais. Os billetes, as zonas, as tarxetas, os transbordos e os descontos adoitan organizarse a escala local ou autonómica. Cercanías é o nome que se usa para o ferrocarril de proximidade en varias grandes áreas urbanas, mentres que outras comunidades poden empregar nomes ou operadores distintos. Os trens de longa distancia e rexionais conectan moitas cidades, pero non chegan a todas as localidades. Os autobuses interurbanos son importantes onde o servizo ferroviario é limitado. As saídas poden ser desde unha estación de autobuses (estación de autobuses) específica ou desde paradas sinalizadas ordinarias. Para conducir cómpre contar cunha autorización válida, seguro, matriculación, vehículos en condicións de circular e respectar as normas de tráfico nacionais e locais. Cómpre prestar especial atención ás restricións de aparcadoiro, ás zonas de acceso limitado, ás peaxes e ás zonas para residentes. As condicións para ir en bicicleta van desde redes urbanas protexidas ata estradas sen espazo reservado. As persoas ciclistas deben levar equipamento axeitado, coñecer as normas aplicables e planificar tendo en conta a calor e a visibilidade. As viaxes por illas e costa poden depender de transbordadores ou voos. Convén prever posibles incidencias meteorolóxicas e comprobar as normas sobre vehículos, equipaxe, bicicletas e animais de compañía. Un plan de viaxe fiable combina o horario, o método de pagamento, o percorrido final a pé e unha alternativa. Hai que confirmar as necesidades de accesibilidade, non dalas por supostas.