Dîrok li Swêdê

Dîroka herêma ku îro Swêd tê gotin bi nêçîrvan û berhevkaran, civakên cotkar, metalxebat, bazirganî û guhertina şêwazên niştecihbûnê dest pê dike. Bermahiyên arkeolojîk nîşan didin ku civakên cihêreng berî ku dewleteke yekbûyî ya Swêdê hebû, demeke dirêj li herêmê dijiyan. Serdema Vîkîngan bi rêwîtî, bazirganî, huner, şer û têkiliyên li seranserê Deryaya Baltîkê û wêdetir tê bîranîn. Peyva Vîkîng çalakî û torên têkiliyê diyar dike, ne yek gel an çandê. Di serdema navîn de, Xirîstiyantî bandor kir, bajar û saziyên civakî pêş ketin, û desthilatdariya padîşahan mezin bû. Padîşahiya Swêdê hêdî hêdî bêtir rêxistin bû, her çend sînor û têkiliyên siyasî bi demê re diguherîn. Paşê Swêd li dora Deryaya Baltîkê bû hêzeke mezin. Ev serdem berfirehbûna leşkerî û bandora navneteweyî anî, lê barên giran jî dan ser milên mirovan û çavkaniyan. Ji sedsalên hejdehan û nozdehan ve, reformên siyasî, guhertina nifûsê, pêşketinên cotkariyê û pîşesazîbûn civakê veguherandin. Mirov zêdetir çûne bajaran û awayên nû yên kar û perwerdeyê derketin holê. Sedsala bîstan guhertinên mezin di demokrasiyê, kar, xanî, perwerde, lênihêrîna tenduristiyê û ewlekariya civakî de anî. Dewleta nûjen a refahê bi biryarên siyasî, saziyên giştî, kardêr û kedkarên rêxistinkirî pêş ket. Dîroka Swêdê her weha tecrûbeyên Samiyan û hindikahiyên neteweyî, koçberî, newekhevîya civakî û nîqaşên li ser rola navneteweyî ya welêt dihewîne. Ev tecrûbe di vegotinên kevn ên dîrokî de her tim bi awayekî wekhev nayên nîşandan. Li Swêdê dîrok bi rêya dibistanan, muzeyan, arşîvan, abîdeyan, çîrokên malbatê û nîqaşên giştî tê fêrbûn. Nêrînek fireh perspektîfên cihêreng li ber hev dide û zanîna xurt bi legendeyan an wêneyên neteweyî yên hêsankirî ji hev vediqetîne.