ယဉ်ကျေးမှု — ထိုင်းနိုင်ငံတွင်

ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုသည် လူတိုင်းက အတိအကျတူညီသောပုံစံဖြင့် မျှဝေကျင့်သုံးသည့် တစ်မျိုးတည်းသော မပြောင်းလဲသည့်ပုံစံ မဟုတ်ပါ။ မိသားစုဆက်နွယ်မှုများ၊ ပညာရေး၊ အလုပ်၊ ဘာသာရေးနှင့် ပြောင်းလဲလာသော မြို့ပြနှင့် ကျေးလက်ဘဝတို့က ဘဝအဆင့်အမျိုးမျိုးကို ပုံဖော်ပေးသည်။ ရှေးခေတ်နိုင်ငံများ၊ ဒေသဆိုင်ရာယဉ်ကျေးမှုများ၊ ဘုရင်စနစ်၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ခေတ်သစ်နိုင်ငံတော်တို့သည် လူများက နေရာများ၊ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်သညာများ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အများပြည်သူဘဝကို နားလည်ပုံအပေါ် လွှမ်းမိုးသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံကို ယခင်နိုင်ငံအမည် (Siam) ဖြင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာတွင် ကာလရှည်ကြာ သိရှိခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုင်းနိုင်ငံအမည်က စံဖြစ်လာသည်။ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာ (Theravada Buddhism) သည် ထိုင်းလူမှုယဉ်ကျေးမှုဘဝတွင် အရေးကြီးသောနေရာရှိပြီး အစ္စလာမ်ဘာသာ၊ ခရစ်ယာန်ဘာသာ၊ ဟိန္ဒူရိုးရာများ၊ တရုတ်ရိုးရာဓလေ့များ၊ ဒေသခံယုံကြည်မှုများနှင့် ဘာသာရေးမဆိုင်သော နေထိုင်မှုပုံစံများလည်း အတူတကွ ရှိသည်။ ဘုရားကျောင်းများ၊ ဗလီများ၊ ဘုရားစင်များ၊ အိမ်များ၊ ကျောင်းများ၊ အခမ်းအနားများနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းပွဲများအားလုံးသည် ယဉ်ကျေးမှုဖော်ပြချက်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘာသာစကားကလည်း ဤကွဲပြားမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ထိုင်းဘာသာစကားနှင့် ထိုင်းအက္ခရာတို့သည် အဓိကဖြစ်ပြီး၊ ဒေသအလိုက် ထိုင်းစကားပုံစံများ၊ အီစန်စကား၊ မြောက်ပိုင်းထိုင်းစကား၊ တောင်ပိုင်းထိုင်းစကား၊ မလေးဘာသာ၊ တရုတ်ဘာသာစကားများ၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့် လူနည်းစုဘာသာစကားများကို အခြေအနေအမျိုးမျိုးတွင် အသုံးပြုကြသည်။ အနုပညာနှင့် ရိုးရာဓလေ့များသည် ဘုရားကျောင်းပန်းချီ၊ ပန်းပု၊ ဗိသုကာ၊ အထည်အလိပ်၊ လက်မှုပညာ၊ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှု၊ ဒီဇိုင်း၊ နှုတ်ဆက်ပုံများ၊ မိသားစုအခမ်းအနားများ၊ ပွဲတော်များ၊ အစားအစာဓလေ့များ၊ အဝတ်အစားနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းပွဲများတွင် ပေါ်လွင်သည်။ ပွဲတော်တစ်ခု သို့မဟုတ် အခမ်းအနားတစ်ခုသည် ဘာသာရေးအလေ့အထ၊ မိသားစုဆက်ဆံရေး၊ ဒေသသမိုင်း၊ ဂီတ၊ အစားအစာနှင့် ဒေသဆိုင်ရာအမှတ်သညာတို့ကို တစ်ပြိုင်နက် ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်သည်။ အချို့ဓလေ့များသည် နိုင်ငံအနှံ့ ဖြစ်သော်လည်း အချို့မှာ ပြည်နယ်တစ်ခု၊ လူမျိုးစုတစ်စု၊ ဘာသာရေးတစ်ခု၊ မိသားစုတစ်စု သို့မဟုတ် အလုပ်အကိုင်အုပ်စုတစ်ခုနှင့် အဓိကသက်ဆိုင်သည်။ အတူတကွနေထိုင်မှုတွင် မိသားစုကွန်ရက်များ၊ ရပ်ကွက်ဆက်နွယ်မှုများ၊ ကျောင်းများ၊ အလုပ်ခွင်များ၊ ဘုရားကျောင်းများ၊ ဈေးများနှင့် အများသုံးနေရာများကို မကြာခဏ ပါဝင်စေသည်။ လေးစားမှု၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၊ ကြင်နာမှုနှင့် လူမှုရေးအခြေအနေများကို တည်ငြိမ်အေးချမ်းစွာ ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့ကို ကျယ်ပြန့်စွာ တန်ဖိုးထားကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖော်ပြပုံသည် အခြေအနေနှင့် ဆက်ဆံရေးအလိုက် ကွဲပြားသည်။ ဘန်ကောက်နှင့် အခြားမြို့ကြီးများတွင် ကျေးလက်လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများနှင့် မတူညီသော နေထိုင်မှုပုံစံများ ရှိနိုင်ပြီး လူတန်းစား၊ မျိုးဆက်၊ ဒေသ၊ ဘာသာစကားနှင့် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုတို့လည်း အရေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုကို နားလည်ရန် ဓလေ့တစ်ခုတည်းကို လူတိုင်းကိုယ်စားပြုသည်ဟု မယူဆဘဲ သီးခြားနေရာ၊ အုပ်စု၊ အခါအခွင့်နှင့် ဆက်ဆံရေးကို အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။