ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ရိုးရာဓလေ့များ

ထိုင်းရိုးရာဓလေ့များသည် လေးစားမှု၊ ပိုင်ဆိုင်မှုခံစားချက်၊ ကျေးဇူးတင်မှု၊ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ သို့မဟုတ် ဂရုစိုက်မှုတို့ကို ဖော်ပြသည့် ထပ်တလဲလဲလုပ်ဆောင်သော အပြုအမူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို မိသားစု၊ ကျောင်း၊ ဘုန်းကြီးကျောင်း၊ လုပ်ငန်းခွင်၊ ရပ်ကွက်နှင့် လူထုအခမ်းအနားများမှတစ်ဆင့် သင်ယူကြသည်။ ဝိုင် (wai) သည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ပြီး ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်ညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်ခြင်း သို့မဟုတ် လေးစားမှုပြသခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ပုံစံသည် အသက်၊ အဆင့်အတန်း၊ ရင်းနှီးမှုနှင့် အခြေအနေအလိုက် ကွဲပြားသောကြောင့် သဘာဝကျကျနှင့် လေးစားစွာ အသုံးပြုခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဆုန်ခရန် (Songkran) သည် ထိုင်းနှစ်သစ်ကူးကာလဖြစ်ပြီး မိသားစုထံ သွားရောက်ခြင်း၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများကို လေးစားခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်း၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းလှုပ်ရှားမှုများနှင့် ရေကစားပွဲများနှင့် ဆက်စပ်သည်။ အများပြည်သူပျော်ပွဲများသည် စည်ကားနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ရေကစားခြင်းထက် ပိုကျယ်ပြန့်သည်။ လွိုင်းခရထုံ (Loy Krathong) သည် ရေထဲတွင် ပူဇော်စရာများ သို့မဟုတ် အလှဆင်ထားသော ဖောင်ငယ်များကို မျှောခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ပြီး အလင်းရောင်၊ ကျေးဇူးတင်မှု၊ အလှတရားနှင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုတို့နှင့် မကြာခဏ တွဲဖက်သည်။ ဒေသအလိုက်ပုံစံများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ စိုးရိမ်ချက်များ ကွဲပြားသောကြောင့် ဧည့်သည်များသည် ဒေသခံလမ်းညွှန်ချက်ကို လိုက်နာသင့်သည်။ ကုသိုလ်ပြုသည့်ဓလေ့များတွင် လှူဒါန်းခြင်း၊ ကူညီခြင်း၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းသို့ သွားခြင်း၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများကို ထောက်ပံ့ခြင်းနှင့် အခမ်းအနားများတွင် ပါဝင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ပုံစံအားဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သော်လည်း မိသားစုနှင့် ဒေသဓလေ့များက အခြားအဓိပ္ပာယ်များကို ထပ်ပေါင်းပေးနိုင်သည်။ အစားအသောက်ဓလေ့များသည် လူမှုဆက်ဆံရေးကို ပုံဖော်လေ့ရှိသည်။ ဟင်းပွဲများကို မျှဝေခြင်း၊ ဧည့်သည်များကို အစားအစာကျွေးခြင်း၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် အတူစားခြင်းနှင့် ချက်နည်းများကို လိုက်လျောပြောင်းလဲခြင်းတို့က ကြိုဆိုမှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို ဖော်ပြနိုင်သည်။ မွေးဖွားခြင်း၊ မင်္ဂလာဆောင်ခြင်း၊ အသုဘ၊ အိမ်တက်မင်္ဂလာ၊ ရဟန်းခံခြင်းနှင့် အခြားဘဝမှတ်တိုင်များတွင် ဘာသာရေးနှင့် မိသားစုဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းများ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နိုင်သည်။ အသေးစိတ်အချက်များသည် ဒေသ၊ ယုံကြည်မှု၊ အရင်းအမြစ်များနှင့် သက်ဆိုင်သူများ၏ ဆန္ဒအပေါ် မူတည်သည်။ လူများ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခြင်း၊ မြို့ပြများ ကြီးထွားခြင်း၊ နည်းပညာ ပျံ့နှံ့ခြင်းနှင့် လူငယ်မျိုးဆက်များက ဓလေ့များကို အဓိပ္ပာယ်သစ်ဖွင့်ခြင်းတို့ကြောင့် ရိုးရာဓလေ့များ ပြောင်းလဲတတ်သည်။ လူများက ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်နိုင်ပြီး မည်သို့ကျင့်သုံးမည်ကို ရွေးချယ်နိုင်သည့်အခါ ဓလေ့တစ်ခုသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။