آشنایان در ترکیه

در ترکیه، آشنا معمولاً کسی است که از راه مکان، شخص، فعالیت یا اجتماع مشترکی او را می‌شناسند. فعل ترکی tanışmak یعنی دیدار کردن یا آشنا شدن و واژه tanışıklık یعنی آشنایی یا شناخت. آشنایی‌ها می‌توانند از کار، مدرسه، محله، ساختمان آپارتمانی، ورزش، کسب‌وکارهای محلی، اجتماعات مذهبی یا معرفی خانواده و دوستان پدید آیند. ممکن است به کسی از زادگاه یا منطقه خود همشهری گفته شود؛ این پیوند می‌تواند نقطه آشنایی اولیه‌ای ایجاد کند. معرفی کردن افراد معمولاً از نزدیک شدن به یک غریبه راحت‌تر است. آشنای مشترک می‌تواند اعتماد اولیه‌ای ایجاد کند و توضیح دهد که افراد یکدیگر را از کجا می‌شناسند. دیدار نخست معمولاً با سلام، گفتن نام‌ها و پرسشی درباره زادگاه، کار، تحصیل یا آشنایان مشترک آغاز می‌شود. بسته به موقعیت، ممکن است بعد از آن چای، قهوه یا تعارف کوچکی از روی مهمان‌نوازی در میان باشد. زبان اجتماعی ترکی میان آشنای مؤدبانه و دوست صمیمی تمایز می‌گذارد. برای فردی که می‌شناسند ممکن است واژه tanıdık، برای دوست یا همراه arkadaş و برای دوست بسیار مورد اعتماد dost به کار رود. شبکه آشنایان می‌تواند به شناخت محله‌ها، مدارس، کار، خدمات و رسم‌های محلی کمک کند. این شبکه‌ها همچنین وقتی دسترسی مستقیم دشوار است، معرفی افراد را آسان‌تر می‌کنند. این شبکه‌ها محدودیت‌هایی هم دارند. اطلاعات ممکن است ناقص باشد، لطف‌ها ممکن است انتظارهایی ایجاد کنند و گفت‌وگویی گرم لزوماً به معنای تمایل به تماس خصوصی یا تعهد مداوم نیست. رفتار مناسب این است که دوستانه باشید، بی‌آنکه نزدیکی را مطالبه کنید. به قول‌ها عمل کنید، اطلاعات خصوصی دیگران را در میان نگذارید و اجازه دهید رابطه با تماس‌های محترمانه و تکرارشونده رشد کند. برای شروع، موقعیت را بشناسید، خود را روشن معرفی کنید، پرسشی باز و ساده بپرسید و ببینید آیا طرف مقابل گفت‌وگو را ادامه می‌دهد. اگر پاسخش کوتاه بود، آن نشانه را مؤدبانه بپذیرید.