თურქეთის რესპუბლიკაში თანაცხოვრება რამდენიმე დონეზე მიმდინარეობს: ოჯახში, გაფართოებულ ოჯახში, ბინის შენობაში, mahalle-ში (უბანში), სკოლაში, სამუშაო ადგილზე, მუნიციპალიტეტში, რელიგიურ თემსა და მოხალისეთა გაერთიანებაში. ერთი დღის განმავლობაში ადამიანს შეიძლება ამ წრეებს შორის გადაადგილება მოუწიოს. ოჯახი მზრუნველობის, რჩევის, ნაცნობების გაცნობის, ბავშვების მოვლისა და პრაქტიკული დახმარების მნიშვნელოვან წყაროდ რჩება. სანაცვლოდ, ოჯახის წევრები შეიძლება რეგულარულ ურთიერთობას, სტუმრობას, ერთობლივ გადაწყვეტილებებს ან რთულ დროს მხარდაჭერას ელოდნენ. სიახლოვესა და პირად სივრცეს შორის წონასწორობა მნიშვნელოვნად განსხვავდება. Komşuluk მეზობლურ ურთიერთობებს აღნიშნავს და შეიძლება მოიცავდეს მისალმებას, საჭმლის გაზიარებას, ავადმყოფობისას დახმარებას, სახლის მიხედვას ან დახმარების ორგანიზებას. ბინაში ცხოვრება ამ ურთიერთობებს გამოსადეგს ხდის, თუმცა ხმაურმა, პარკირებამ, შინაურმა ცხოველებმა, რემონტმა და საერთო სივრცეებმა შეიძლება კონფლიქტიც გამოიწვიოს. Mahalle მხოლოდ ქუჩის მისამართზე მეტი რამაა; ეს შეიძლება იყოს სოციალური სივრცე მაღაზიებით, სკოლებით, პარკებით, ადგილობრივი მეჩეთით, კაფეებითა და ნაცნობი ადამიანებით. Muhtarlar (ადგილობრივად არჩეული უბნის წარმომადგენლები) მცხოვრებლებს ზოგიერთი ადგილობრივი ადმინისტრაციული საკითხის გარკვევაში შეიძლება დაეხმარონ. Hemşehri-ის კავშირები იმავე მშობლიური ქალაქიდან ან რეგიონიდან წარმოშობილ ადამიანებს აკავშირებს, განსაკუთრებით დიდ ქალაქში მიგრაციის შემდეგ. ამ კავშირებმა შეიძლება უზრუნველყოს მეგობრობა, საცხოვრებლის შესახებ რჩევა, სამუშაო კონტაქტები, კულტურული ღონისძიებები და კუთვნილების განცდა, თუმცა მათ შეიძლება ისეთი წრეებიც შექმნას, რომლებშიც ახალმოსულებს შესვლა გაუჭირდებათ. სკოლები, სამუშაო ადგილები, სპორტული ჯგუფები, კულტურული ასოციაციები, საქველმოქმედო ორგანიზაციები და ადგილობრივი ინიციატივები განსხვავებული გამოცდილების მქონე ადამიანებს აკავშირებს. მუნიციპალური მომსახურება და საჯარო სივრცეები, მაგალითად, პარკები, ბაზრები, ბიბლიოთეკები და ტრანსპორტი, ასევე მოქმედებს იმაზე, თუ როგორ ხვდებიან ადამიანები ერთმანეთს და როგორ იყოფენ ქალაქის სივრცეს. პატივისცემით თანაცხოვრება მოითხოვს ყურადღებას ენის, ასაკის, სტუმართმოყვარეობის, რელიგიური პრაქტიკის, გენდერული მოლოდინებისა და პირადი სივრცის მიმართ. ზოგიერთ გარემოში პირდაპირ დაპირისპირებას თავს არიდებენ, ამიტომ მშვიდი პირადი საუბარი შეიძლება საჯარო კრიტიკაზე უკეთესი იყოს. ამ სისტემას შეზღუდვებიც აქვს. სოციალურმა ქსელებმა შეიძლება ზოგი გამორიცხოს, არაფორმალური დახმარება პირად კავშირებზე იყოს დამოკიდებული, ხოლო იდენტობის, პოლიტიკის, ფულისა თუ ქცევის შესახებ უთანხმოება დაიძაბოს. პირად კეთილგანწყობასთან ერთად მნიშვნელოვანია მკაფიო წესები, სამართლიანი მოპყრობა და საიმედო საჯარო მომსახურება.
თანაცხოვრება თურქეთის რესპუბლიკაში
თურქეთის რესპუბლიკაში თანაცხოვრება ორგანიზებულია ოჯახური ქსელების, უბნების, სამუშაო ადგილების, სკოლების, მუნიციპალიტეტების, ასოციაციებისა და საერთო საჯარო სივრცეების გარშემო. სოციალური კავშირების ასახსნელად გამოდგება ისეთი ცნებები, როგორიცაა komşuluk — მეზობლური ურთიერთობები, mahalle — უბანი და hemşehri — იმავე მშობლიური ქალაქიდან ან რეგიონიდან წარმოშობილი ადამიანი. თანამშრომლობა ხშირია, თუმცა ყოველდღიურ ცხოვრებაზე გავლენას ახდენს განსხვავებები კლასის, რეგიონის, რწმენის, გენდერის, თაობისა და პოლიტიკის მიხედვითაც.
VivAVia can make mistakes. Check important information.