قانون مهاجرت در جمهوری ترکیه

قانون مهاجرت در جمهوری ترکیه بر اتباع خارجی، موسوم به yabancılar، که وارد کشور می‌شوند یا در آن می‌مانند اعمال می‌شود. پرسش‌های اصلی این است که فرد چرا به کشور می‌آید، چه مدت می‌ماند و چه فعالیتی انجام خواهد داد. ورود ممکن است به ویزا، معافیت از ویزا یا مجوز سفر دیگری نیاز داشته باشد. مجوز ورود به‌خودی‌خود حق زندگی، کار یا تحصیل برای مدتی نامحدود ایجاد نمی‌کند. اجازه اقامت ikamet izni نامیده می‌شود. هدف‌های گوناگونی برای اقامت ممکن است وجود داشته باشد، از جمله کوتاه‌مدت، خانوادگی، دانشجویی، بلندمدت یا بشردوستانه؛ هر مسیر شرایط خاص خود را دارد. اجازه کار çalışma izni نامیده می‌شود. تبعه خارجی نباید تصور کند که اجازه اقامت به‌تنهایی امکان اشتغال را فراهم می‌کند، زیرا مجوز کار و وضعیت اقامت به هم مرتبط‌اند، اما یکسان نیستند. اداره کل مدیریت مهاجرت که با نام Göç İdaresi Başkanlığı شناخته می‌شود، امور اصلی اداری مهاجرت را انجام می‌دهد. درخواست‌ها، قرارها، نشانی‌ها، مدارک و سوابق اتباع خارجی باید هماهنگ و درست باشند. اتباع خارجی ممکن است برای مراجعه به نهادهای عمومی و استفاده از خدمات، شماره هویت اتباع خارجی دریافت کنند که اغلب yabancı kimlik numarası نامیده می‌شود. باید مانند مدارک مهم هویتی از این شماره و مدارک اجازه اقامت محافظت کرد. در درخواست‌ها معمولاً مدارک هویتی، عکس، مدرک نشانی، اطلاعات بیمه یا مالی و مدارکی درباره هدف اقامت لازم است. مدارک دقیق به نوع درخواست و وضعیت فرد بستگی دارد. نقض قواعد ویزا، اقامت، کار یا گزارش‌دهی ممکن است به رد یا لغو مجوز، جریمه، روند اخراج یا مشکل در ورودهای بعدی منجر شود. فرد باید پیش از انقضای مدرک اقدام کند و مدرک هر درخواست و پرداخت را نگه دارد. این نظام مسیرهای قانونی برای اقامت، کار، تحصیل، زندگی خانوادگی و حمایت دارد، اما تصمیم‌ها ممکن است به واقعیت‌های پرونده و اختیار اداری بستگی داشته باشند. پرونده‌های پیچیده مربوط به اخراج، بازداشت، پناهندگی، تابعیت یا جدایی خانواده نیازمند کمک سریع از متخصص واجد صلاحیت محلی هستند.