Մասնագիտությունները Թուրքիայի Հանրապետությունում

Մասնագիտությունը աշխատանքի տեսակ է, որը պահանջում է որոշակի գիտելիքներ, հմտություններ և պարտականություններ։ Թուրքիայի Հանրապետությունում զբաղմունք կամ մասնագիտություն նշանակող տարածված բառը meslek-ն է։ Որոշ զբաղմունքների կարելի է անցնել ընդհանուր կրթության և աշխատավայրում սովորելու միջոցով։ Մյուսները սովորաբար պահանջում են համալսարանական կրթություն, մասնագիտական ուսուցում, գործնական պատրաստություն, վկայական կամ մասնագիտական արտոնագիր։ Մասնագիտական և տեխնիկական կրթությունը կարող է մարդկանց պատրաստել այնպիսի գործնական ոլորտների համար, ինչպիսիք են նորոգումը, արտադրությունը, հյուրընկալությունը, խնամքը, դիզայնը և շինարարությունը։ Արհեստներից որոշների համար կարևոր ուղիներ են նաև աշկերտությունն ու աշխատավայրում պրակտիկան։ Ustalık belgesi-ն վարպետության փաստաթուղթ է, որն օգտագործվում է համապատասխան մասնագիտական համատեքստերում։ Mesleki yeterlilik-ը նշանակում է ցուցադրված մասնագիտական կարողունակություն, որը հաճախ գնահատվում է սահմանված մասնագիտական չափանիշներով։ Որոշ մասնագիտություններ կարգավորվում են, քանի որ առնչվում են անվտանգությանը, առողջությանը, իրավունքին, ֆինանսներին կամ հանրային վստահությանը։ Այդ ոլորտներում աշխատելու համար կարող են պահանջվել որոշակի կրթություն, գրանցում, թույլտվություն կամ վերահսկվող պրակտիկա։ Պաշտոնի անվանումը միշտ չէ, որ հաստատում է անձի որակավորումը։ Գործատուներն ու հաճախորդները կարող են ստուգել կրթությունը, վկայականները, փորձը, երաշխավորագրերը և պահանջվող մասնագիտական թույլտվությունը։ Կարիերայի ընտրության ժամանակ պետք է հաշվի առնել առօրյա առաջադրանքները, աշխատանքային միջավայրը, ֆիզիկական պահանջները, եկամտի ձևը, սովորելու տևողությունը, տեղաշարժվելու հնարավորությունը և հետագա զարգացումը։ Հարգված մասնագիտությունն ինքնաբերաբար հարմար չէ յուրաքանչյուր մարդու համար։ Մարդիկ պետք է համապատասխան դպրոցի, մասնագիտական մարմնի կամ պետական հաստատության հետ ճշտեն ճանաչման և արտոնագրման գործող պայմանները։ Պահանջները տարբեր են ըստ մասնագիտության և ժամանակի ընթացքում կարող են փոխվել։