حقوق مدنی در ترکمنستان

افراد از 18سالگی اهلیت کامل قانونی دارند. افراد 7 تا 18 سال اهلیت محدود دارند و کودکان زیر 7 سال عموماً از راه نمایندهٔ قانونی اقدام می‌کنند. دادگاه می‌تواند در موارد تعیین‌شده در قانون، ازجمله برخی شکل‌های اختلال روانی یا مصرف زیان‌بار الکل یا مواد، اهلیت را محدود یا سلب کند. شخص حقوقی با ثبت دولتی و ورود به دفتر یکپارچهٔ دولتی اشخاص حقوقی شخصیت حقوقی می‌گیرد. دادگاه‌ها، وزارت عدالت و نهادهای ثبت روندهای مربوط را اداره می‌کنند و هزینه‌ها را قوانین ویژه تعیین می‌کنند. قراردادها میان طرف‌ها تعهد ایجاد می‌کنند. طرف‌ها عموماً شرایط را مذاکره می‌کنند، اما شرایط اساسی و تشریفات قانونی همچنان لازم‌اند. شکل کتبی، تأیید دفتر اسناد رسمی یا ثبت دولتی فقط هرجا قانون بخواهد الزامی است. اجرا نکردن تعهد می‌تواند به جبران، بهرهٔ دیرکرد، انصراف از قرارداد یا حمایت دادگاه بینجامد. معاملات ملک و رهن عموماً به اسناد تأییدشدهٔ دفتر اسناد رسمی و ثبت در دفتر دولتی حقوق املاک غیرمنقول نیاز دارند. مهلت معمول ادعاهای قراردادی سه سال است؛ ادعاهای مربوط به ملک عموماً شش سال مهلت دارند. حقوق ملک میان مالکیت دولتی و خصوصی، تصرف، مالکیت مشترک، حق ارتفاق و رهن تفاوت می‌گذارد. زمین عموماً در مالکیت دولت می‌ماند و مالکیت خصوصی فقط هرجا قانون برای شهروندان ترکمنستان اجازه دهد ممکن است. انتقال، محدودیت و حق تعیین‌شدهٔ دادگاه دربارهٔ ملک غیرمنقول به ثبت دولتی نیاز دارند. خدمات ثبت زیر نظر وزارت عدالت، سند مالکیت، مدرک هویت، درخواست و هزینه را بررسی می‌کند. اطلاعات رسمی نشان می‌دهد ثبت پس از بررسی اسناد معمولاً حداکثر 10 روز کاری طول می‌کشد، اما پرونده و اسناد دقیق بر زمان اثر دارند. حقوق خانواده ثبت ازدواج به‌وسیلهٔ ZAGS، نهاد ثبت احوال، را لازم می‌داند. سن عادی ازدواج 18 سال است؛ نهاد سرپرستی ممکن است در شرایط مجاز قانونی آن را تا یک سال کاهش دهد. زن و شوهر حقوق برابر دارند و اموالی که هنگام ازدواج گرفته می‌شود عموماً مالکیت مشترک زوجین است. معاملهٔ ملک مشترک یا واگذاری دیگری که به تأیید دفتر اسناد رسمی یا ثبت نیاز دارد ممکن است رضایت همسر دیگر را لازم داشته باشد. نفقهٔ کودک ممکن است با توافق تعیین شود یا دادگاه حکم دهد؛ در صورت درآمد نامنظم ممکن است مبلغ ماهانهٔ ثابت اعمال شود و حمایت موقت در دسترس باشد. فرزندخواندگی و سرپرستی به کودکانی رسیدگی می‌کنند که مراقبت کافی والدین ندارند. ارث طبق وصیت‌نامه یا ترتیب قانونی منتقل می‌شود. طبقهٔ نخست قانونی شامل فرزندان، ازجمله فرزندخوانده، همسر و والدین است؛ خواهر و برادر و پدربزرگ و مادربزرگ در طبقهٔ دوم‌اند. همسران طلاق‌گرفته دیگر به‌عنوان همسر از یکدیگر ارث نمی‌برند. در وضعیت‌های مقرر قانون، سهم محفوظ برابر نصف سهم قانونی برای فرزند، والدین و همسر برقرار است، فارغ از وصیت‌نامه. وارث عموماً با اظهارنامه به دفتر اسناد رسمی محل گشوده‌شدن ارث یا با تصرف و ادارهٔ واقعی، ترکه را می‌پذیرد. مهلت معمول پذیرش شش ماه از زمان مرگ است. تا پایان مهلت یا صدور گواهی ارث، واگذاری محدود است، به‌جز اقدام‌هایی مانند حفظ مال، هزینهٔ مراسم، درمان، نگهداری و اداره. ملک غیرمنقولی که از ارث گرفته می‌شود بعداً باید ثبت شود. مسئولیت مدنی، اگر شرایط قانونی برقرار باشند، می‌تواند جبران کامل زیان مادی، ازجمله سود ازدست‌رفته، را لازم کند. حقوق غیرمالی مانند آبرو، حیثیت و حریم خصوصی نیز حمایت می‌شوند. مدعی معمولاً باید عمل زیان‌بار یا نقض، زیان، پیوند علّی مربوط و طرف مسئول را نشان دهد؛ فرد متأثر نیز هرجا شرایط لازم می‌دانند باید اقدام معقول برای محدودکردن زیان کند. مهلت عمومی ادعای زیان سه سال از آگاهی از زیان و مسئول آن است، با رعایت قواعد ویژهٔ آسیب زندگی یا سلامت. قانون آیین دادرسی مدنی، دادرسی مدنی، خانواده، مسکن، زمین و دادرسی ویژه را پوشش می‌دهد. دادخواست معمولاً طرف‌ها، خواسته، واقعیت‌ها، مدرک، اسناد پشتیبان، نسخه‌ها، وکالت‌نامه در صورت لزوم و مدرک پرداخت هزینهٔ دولتی را مشخص می‌کند. دادگاه‌های اتراپ و شهر عموماً بدوی رسیدگی می‌کنند؛ دادگاه‌های منطقه‌ای و شهر دولتی، دیوان عالی و دادگاه داوری ترکمنستان در صلاحیت‌های خود عمل می‌کنند. زبان دادرسی ترکمنی است؛ حق استفاده از زبان دیگر و مترجم طبق قانون برقرار است. بزرگسالان دارای اهلیت خودشان دادرسی می‌کنند و نمایندگان قانونی برای افراد فاقد یا دارای اهلیت محدود اقدام می‌کنند. قانون در پرونده‌های واجد شرایط معافیت، تعویق، قسط‌بندی یا کاهش هزینه و کمک حقوقی رایگان را با شرط دسترسی پیش‌بینی می‌کند. حکم قضایی ساده‌شده судебный приказ ممکن است برای ادعای غیرمورد اختلافِ واجد شرایط باشد؛ رد آن ظرف سه روز صادر می‌شود و عیب‌ها ممکن است حداکثر ظرف سه روز اصلاح شوند. تصمیم نهاییِ قابل اجرا می‌تواند به исполнительный лист، سند اجرا، بینجامد و پس از آن بستانکار درخواست می‌دهد. بدهکار حداکثر یک ماه برای اجرای داوطلبانه دارد و سپس اقدام اجباری ممکن است انجام شود. دادگاه می‌تواند خودش تصمیم را اجرا کند یا آن را به نهاد اجرای دولتی صلاحیت‌دار، ازجمله судебный исполнитель یا кazyýet ýerine ýetirijisi، بسپارد. اجرا می‌تواند طبق قانون دارایی‌های موجود را هدف بگیرد و شکایت از تصمیم اجرا به دادگاه برده می‌شود. تصمیم‌های بین‌المللی یا خارجی فقط طبق معاهده‌های مربوط و قانون ترکمنستان اجرا می‌شوند. هزینهٔ دادگاه و اجرا می‌تواند هزینهٔ دولتی، هزینه‌های مستند و پیش‌پرداخت‌هایی را دربر گیرد که ابتدا بستانکار می‌پردازد؛ تقسیم نهایی طبق قواعد مربوط تعیین می‌شود.