کارفرما در ترکمنستان

رابطهٔ کاری، کار شخصیِ با مزد را با پیروی کارگر از مقررات داخلیِ کارفرما همراه کونه. کارفرما می‌تواند قرارداد کار ببنده، تغییر بده یا پایان بده، دستور قانونی صادر کونه، دورهٔ آزمایشی تعیین کونه، کارگر را پاداش بده و اگر قانون اجازه بدهد پیگیری انضباطی یا مسئولیت مالی انجام بدهد. مقررات داخلی معمولاً استخدام، اخراج، وظیفه‌ها، ساعت کار، استراحت، مرخصی، پاداش و تنبیه را پوشش کونن. برای خدمت دولتی، ارتش، پلیس، امنیت، دادگستری، گمرک و سازمان‌های دیپلماتیک مقررات ویژه هست. استخدام معمولاً درخواست، قرارداد کار و فرمان استخدام کارفرما را دربر می‌گیرد. اگر کارفرما از کار آگاه باشد یا دستورش را بدهد، شروع واقعیِ کار هم می‌تواند رابطهٔ کاری بسازد. فرمان استخدام باید حداکثر تا سه روز تقویمی پس از شروع کار صادر بونه. کارفرما باید کار و شرایطش، مزد، حق‌ها و وظیفه‌ها، توافق جمعی، مقررات داخلی و ایمنی شغلی را توضیح بدهد. مدرک‌های معمول شامل مدرک هویت، مدرک نظامی اگر لازم باشد، دفترچهٔ کار، گواهی آموزش یا مهارت و گواهی پزشکیِ لازم‌ه. کارفرما نمی‌تواند مدرکی بیرون از آنچه قانون کار اجازه داده بخواهد. رد بی‌دلیلِ استخدام ممنوعه؛ کارجو می‌تواند دلیل کتبی بخواهد و کارفرما باید ظرف سه روز بدهد. قرارداد مدت‌دار می‌تواند تا پنج سال باشد. دورهٔ آزمایشی معمولاً حداکثر سه ماهه و برای رئیس سازمان، جانشینان و حسابدار ارشد حداکثر شش ماهه. برای چند گروه دورهٔ آزمایشی ندارن؛ از جمله افراد زیر سن قانونی، افراد دارای معلولیت، کارگران فصلی یا موقت، زنان باردار، زنان دارای فرزند و کارگرانی که از شغلی دیگر منتقل شدن. ادارهٔ دولتی اشتغال و واحدهایش در ولایت، شهر و اتراپ کارجویان را ثبت کونن، جای کار را ثبت می‌کنند، معرفی و تطبیق کار انجام می‌دن، کار عمومیِ با مزد سامان می‌دن و بر اجرای قانون کار نظارت کونن. کارفرما جای خالی، تغییر کار نیمه‌وقت و نتیجهٔ آموزش را گزارش کونه. دربارهٔ استخدام یا رد کارجوی معرفی‌شده باید ظرف پنج روز کاری پاسخ بدهد. معرفی دولتی برای کارفرما رایگانه؛ معرفی خصوصی ممکن است هزینه داشته باشد و معرفی به کار بیرون از کشور مجوز می‌خواهد. استخدام کارگر خارجی تابع سهمیه و مقررات کابینه‌یه. درگاه اشتغال جمعیت در سال ۲۰۲۶ گزارش دیجیتال جای خالی و پرداخت بیمه را برای شرکت‌ها، اداره‌های دولتی و کسب‌وکارهای فردی پشتیبانی کونه. کارفرما باید شرایط توافق‌شده را فراهم کونه، برای کار هم‌ارزش مزد برابر بدهد، مزد و کسری‌ها را توضیح بدهد، ساعت واقعی کار هر کارگر را ثبت کونه، اطلاعات کارکنان و مزد و دفترچهٔ کار را نگه‌داری و حفاظت کونه، در صورت لزوم خدمات اجتماعی و پزشکی بدهد، بیمهٔ بازنشستگی را سامان بدهد و دستورهای اداره‌های صلاحیت‌دار را اجرا کونه. هفتهٔ کار معمول حداکثر ۴۰ ساعته؛ برای کار خطرناک و کارگر ۱۶ تا ۱۸ سال ۳۶ ساعت، و برای زیر ۱۶ سال ۲۴ ساعت. مرخصی سالانهٔ پایه ۳۰ روز تقویمیه. کارگران دارای معلولیت و شاغلان آموزش یا مدیریت آموزشی ۴۵ روز می‌گیرن. مرخصی معمولاً پس از ۱۱ ماه کار در دسترس می‌آید؛ باید دست‌کم ۱۵ روز پیش از آغاز خبر داده شود و مزد مرخصی دست‌کم یک روز پیش پرداخت بونه. مزد حداقل ماهی دو بار پرداخت می‌شود. کف قانونی مزد وجود دارد، اما پژوهش موجود مبلغ جاریِ تأییدشده را تعیین نکونه. تسویهٔ نهایی روز پایان کار، یا پس از درخواست حداکثر روز بعد، سررسید می‌شود. ایمنی شغلی بر دوش کارفرماست: ساختمان، دستگاه و روند کار امن؛ وسیلهٔ حفاظت فردی و جمعی؛ لباس ویژه؛ وسایل بهداشت و پاک‌سازی؛ آموزش، دستور، آشنایی آغاز کار، سنجش دانش و آمادگی کمک‌های نخستین. کارگری که آموزش یا معاینهٔ پزشکیِ لازم را نگذرانده نباید کاری را انجام بدهد که به آن نیاز دارد. کارفرما باید گواهی محیط کار را سامان بدهد و دستگاه و مواد خطرناکِ دارای گواهی انطباق به کار ببرد. هزینهٔ معاینهٔ پزشکی آغازین و دوره‌ای با کارفرماست؛ از جمله برای کارگر زیر ۱۸ سال، مرد ۶۲ ساله و بالاتر، زن ۵۷ ساله و بالاتر، افراد دارای معلولیت و شاغلان کار خطرناک، شبانه، حمل‌ونقل، درمان، خوراک، دادوستد یا آموزش. کارگاه تولیدی با بیش از ۵۰ کارگر باید خدمت یا کارشناس ایمنی شغلی داشته باشد. کمیسیون ایمنی شغلی نمایندگان کارفرما، کارگر و اتحادیه را به‌طور برابر دربر می‌گیرد. کارفرما باید حادثهٔ محل کار را بررسی و ثبت کونه و تا سه روز پس از پایان بررسی گزارش حادثه را آماده کونه. هزینهٔ ایمنی از دارایی خود کارفرما و، هرجا کاربرد داشته باشد، از بودجه‌های دولتی یا بیرون از بودجه تأمین می‌شود. اگر خطر فوریِ تأییدشده‌ای جان یا سلامت را تهدید کونه، کارگر می‌تواند کار را نپذیرد. کارفرما ممکن است برای زیان ناشی از آسیب یا بیماری شغلی، از جمله پرداخت‌های ادامه‌دار و هزینه‌های اضافه، مسئول بونه؛ تخلف‌ها هم ممکن است پیامد انضباطی، مالی، اداری یا کیفری داشته باشن. Профсоюз، یعنی اتحادیهٔ کارگری، سازمانی عمومی، داوطلبانه و مستقل‌ه. سازمان‌های پایه معمولاً در محل کار فعالیت کونن و انجمن‌های صنفی و منطقه‌ای در سطح‌های بالاتر هستن. وزارت عدلیه ثبت را انجام دِنه؛ تصمیم باید ظرف یک ماه و خبر آن ظرف سه روز کاری برسد. پرداخت هزینهٔ ثبت لازمه، اما مبلغش در اطلاعات موجود مشخص نیه. کارفرما باید گفت‌وگوی جمعی انجام بدهد، اطلاعات کامل بدهد، دسترسی به محل کار را اجازه بدهد و برای کار اتحادیه شرایط فراهم کونه. اتحادیه می‌تواند در توافق جمعی، نظارت ایمنی، بررسی حادثه و اختلاف‌ها شرکت کونه. پایان کار از سوی کارفرما معمولاً پیشاپیش تأیید اتحادیه یا نمایندهٔ دیگری از کارگران می‌خواهد، مگر استثنای قانونی. تعدیل هم گفت‌وگو با نمایندهٔ کارگران را دست‌کم دو ماه پیش می‌خواهد. کارفرما باید دست‌کم یک ماه پیش از تغییر شرایط کار، خبر کتبی بدهد. درخواست کارگر دربارهٔ چنین تغییری باید ظرف سه روز بررسی بونه. تغییر نمی‌تواند شرایط را در مقایسه با توافق جمعی بدتر کونه. انتقال اساسی معمولاً رضایت کتبی کارگر می‌خواهد؛ اما نیاز تولید ممکن است انتقال موقتِ حداکثر یک‌ماهه را بدون رضایت اجازه بدهد و توافق می‌تواند آن را تا سه ماه در سال برساند. اگر مالکیت عوض شود، قرارداد کارِ کارکنان دیگر برقرار می‌ماند، ولی برای رئیس‌ها، جانشینان و حسابدارهای ارشد مقررات ویژه هست. توافق جمعی هنگام سازمان‌دهی دوباره هم برقرار می‌ماند. انحلال، کم‌کردن کارکنان یا تغییر فناوری و سازمان کار دست‌کم دو ماه خبر کتبی، گفت‌وگو با نمایندگان کارگران و خبر دادن به ادارهٔ محلی اشتغال می‌خواهد. کارفرما باید کار جایگزین را بررسی کونه، هنگام انتخاب نخست مهارت و کارایی را بسنجد، در برابری از گروه‌های دارای اولویت قانونی استفاده کونه و غرامت مقرر در قانون کار را بدهد؛ انحلال یا تعدیل دست‌کم دو هفته مزد میانگین دارد. اختلاف فردی ممکن است از راه کمیسیون اختلاف کار، اتحادیهٔ محل کار یا دادگاه پیگیری بونه. در بنگاه دارای دست‌کم ۱۵ کارگر، پس از شکست گفت‌وگوی مستقیم، کمیسیون اختلاف کار معمولاً نخستین نهاد رسمی‌یه. می‌توان تا ۱۰ روز به تصمیم آن اعتراض کرد؛ تصمیم سه روز پس از پایان این مهلت اجرا می‌شود. به تصمیم اتحادیه هم می‌توان تا ۱۰ روز در دادگاه اعتراض کرد. کارگر برای دعوای کار هزینهٔ دادگاه نمی‌دهد و اخراج غیرقانونی ممکن است بازگشت به کار و مزد میانگین تا یک سال را در پی داشته باشد. اختلاف جمعی ممکن است دربارهٔ مزد، شرایط، توافق جمعی یا حق نمایندگی باشد. کارفرما باید درخواست کارگر را بررسی و ظرف سه روز کاری تصمیم بگیرد؛ برای درخواست اتحادیه یا انجمن کارفرمایان پاسخ تا یک ماه مهلت دارد. سپس باید ظرف سه روز کاری کمیسیون سازش با نمایندگی برابر تشکیل بونه. کارفرما جا و امکانات آن را می‌دهد و کمیسیون باید پیش از رفتن موضوع به دادگاه، ظرف هفت روز کاری تصمیم بگیرد.