لرغونی مرو په ۱۹۹۹ کال کې د یونسکو نړیوال میراث شو او د شاوخوا ۴۰۰۰ کلونو ښاري پرلهپسې بهیر څرګندوي. کونیورګنج په ۲۰۰۵ او د نیسا پارتي کلاګانې په ۲۰۰۷ کال کې ثبت شوې. د ورېښمو لارې: د زرافشان ـ قرهقوم دهلېز، چې په ۲۰۲۳ کال کې ثبت شو، په ترکمنستان کې امول او د کاروانسرایونو ځایونه رانغاړي. د دولت اته تاریخي او کلتوري زېرمتونونه راپور شوي دي. د مختومقلي فراغي د لاسلیکونو ټولګه په ۲۰۲۳ کال کې د یونسکو د نړۍ د حافظې په نوملړ کې شامله شوه. موزیمونه، زېرمتونونه او د کلتور اوونۍ رسمي تاریخي حافظه پیاوړې کوي؛ په داسې حال کې چې ګوکدېپه ته ورکړل شوی مفهوم ښيي چې ماتې، ویر او مقاومت څنګه د ملي هویت برخه کېدای شي.
په ترکمنستان کې تاریخ
په ترکمنستان کې تاریخ د لرغوني وختونو څخه تر اوسه پورې د انسانانو مېشتېدنه، د نخلستانونو ټولنې، کوچي ټولنې، امپراتورۍ او معاصر سیاسي بدلونونه رانغاړي. شواهد لرغونځایونه، د اوبو لګولو سیستمونه، ودانۍ، لوښي، سکې، کتیبې، لیکلي اسناد او شفاهي دودونه دي. نیسا، لرغونی مرو، کونیورګنج او ګوکدېپه ښيي چې سیمهییز ځواک، سوداګرۍ، دین او امپراتوري واکمني د وخت په تېرېدو څنګه بدله شوې. موزیمونه، تاریخي ـ کلتوري زېرمتونونه او د یونسکو پروګرامونه دا پاتې شوني ساتي، په داسې حال کې چې عامه تفسیر له رسمي ملي تاریخي حافظې سره نږدې تړلی دی.
VivAVia can make mistakes. Check important information.