संयुक्त अधिराज्यमा बिमा

बिमाले धेरै ग्राहकबीच जोखिम बाँड्छ। ग्राहकले प्रिमियम तिर्छ र बिमकले नीतिका सर्तअनुसार निश्चित क्षति बेहोर्ने सहमति गर्छ। बिमा विवरणपत्रले महत्त्वपूर्ण जानकारीको सारांश दिन्छ; पूरा नीति लेखनमा सुरक्षा, अपवाद, सीमा, कर्तव्य र दाबीका सर्त व्याख्या हुन्छन्। प्रचारका सारांशलाई यी कागजात पढ्नुको विकल्प मान्नु हुँदैन। स्वीकार गरिएको दाबीमा नीतिधारकले तिर्नुपर्ने हिस्सा excess हो। केही नीतिमा अनिवार्य excess हुन्छ र थप स्वेच्छिक excess रोज्न पाइन्छ। सीमित अपवादबाहेक सडक वा सार्वजनिक स्थानमा चलाइने सवारीका लागि मोटर बिमा सामान्यतया अनिवार्य हुन्छ। सुरक्षाको स्तर दायित्वसम्बन्धी कभरदेखि बिमित सवारीको थप व्यापक संरक्षणसम्म हुन सक्छ। भवन बिमाले घरको संरचना जोगाउँछ; घरभित्रका सामानको बिमाले व्यक्तिगत सम्पत्ति जोगाउँछ। घरधनी, भाडामा बस्ने व्यक्ति, घरबेटी र धितो ऋण लिने व्यक्तिका जिम्मेवारी तथा आवश्यकता फरक हुन्छन्। यात्रा, जीवन, आम्दानी सुरक्षा, निजी स्वास्थ्य, घरपालुवा जनावर र व्यवसायसम्बन्धी बिमाले फरक जोखिम समेट्छन्। कुन बिमा छान्ने भन्ने कुरा व्यक्तिले सहजै धान्न नसक्ने क्षतिमा निर्भर हुन्छ। बिमकले ग्राहक, सम्पत्ति, स्थान, प्रयोग र जोखिमसम्बन्धी जानकारीका आधारमा प्रिमियम तय गर्छन्। गलत वा अपूरो उत्तरले सुरक्षा वा पछि गरिने दाबीमा असर पार्न सक्छ। नीतिमा उल्लेख गरिएको प्रक्रियाअनुसार दाबी पेस गर्नुपर्छ। तस्बिर, रसिद, प्रतिवेदन, पत्राचार र घटनाक्रमको स्पष्ट विवरणजस्ता प्रमाणले के भयो भनेर बिमकलाई मूल्याङ्कन गर्न मद्दत गर्छ। बिमाले छानिएका आर्थिक जोखिम घटाउँछ, तर सबै जोखिम हटाउँदैन। अपवाद, प्रतीक्षा अवधि, सर्त, मूल्यह्रास, सीमा र excess का कारण क्षतिको केही हिस्सा ग्राहकले बेहोर्नुपर्ने हुन सक्छ।