ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਚੋਣਾਂ

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੰਘੀ, ਰਾਜੀ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਪੱਧਰਾਂ 'ਤੇ ਚੋਣਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੋਟਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਰਾਜੀ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਜੱਜ, ਸ਼ਹਿਰੀ ਆਗੂ, ਸਕੂਲ ਬੋਰਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨਤਕ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਚੋਣ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਦੀ ਆਮ ਚੋਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਉਮੀਦਵਾਰ ਚੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਰਾਜ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀਆਂ, ਕੁਝ ਬੰਦ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਰਾਜ ਦੇ ਚੋਣ ਕਾਨੂੰਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਚੋਣ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਰਟੀਆਂ ਜਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਬੈਲਟ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੋਟਰ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਜਾਂ ਸਥਾਨਕ ਇਕਾਈ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਧੀਨ ਜਨਤਕ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ, ਰੱਦ ਜਾਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਣਤਰ ਹੈ। ਵੋਟਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਤੇ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਲਈ ਵੋਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਇਲੈਕਟੋਰਲ ਕਾਲਜ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰਾਜ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਇਲੈਕਟੋਰਲ ਵੋਟਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚੋਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਚੋਣ ਦਫ਼ਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਫ਼ਤਰ ਵੋਟਰ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਵੋਟਿੰਗ ਥਾਵਾਂ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬੈਲਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੋਣ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੋਟਾਂ ਗਿਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੋਟਰ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਪਛਾਣ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੋਟ ਪਾਉਣਾ, ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਵੋਟਿੰਗ, ਡਾਕ ਰਾਹੀਂ ਵੋਟਿੰਗ ਅਤੇ ਬੈਲਟ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੋਟਰ ਨੂੰ ਉਸ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਇਕਾਈ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਜਿਸਟਰ ਹੈ। ਚੋਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੋਟਿੰਗ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੌਰਾਨ ਵੋਟਰ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬੈਲਟ ਲੈਂਦਾ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੋਣ ਕਰਮਚਾਰੀ ਫਿਰ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਵੈਧ ਬੈਲਟਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਚੋਣ ਅਧਿਕਾਰੀ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਗਿਣਤੀ ਜਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ, ਮੁਹਿੰਮਾਂ, ਨਾਗਰਿਕ ਸਮੂਹ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਾਗਰਿਕ ਚੋਣਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਪਸ਼ਟ ਵਰਣਨ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਚੋਣ ਹਦਾਇਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਪਛਾਣਨ ਨਾਲ ਫ਼ਾਇਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੋਣਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਗੂ ਚੁਣਨ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਨੀਤੀ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਤਰੀਕਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਭਾਗੀਦਾਰੀ, ਉਲਝਣ ਵਾਲੇ ਨਿਯਮ, ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਦਾ ਖਰਚਾ, ਗ਼ਲਤ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸੀਮਿਤ ਚੋਣ ਅਤੇ ਇਹ ਤੱਥ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਚੋਣ ਹਰ ਜਨਤਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।