بازار کار در ایالات متحده

بازار کار ایالات متحده دو سوی اصلی دارد. کارگران زمان، مهارت و تجربه خود را عرضه می‌کنند و کارفرمایان برای انجام کار موردنیاز، شغل و دستمزد ارائه می‌دهند. نیروی کار شامل افرادی است که شاغل‌اند و افرادی که فعالانه به‌دنبال کار می‌گردند. کسانی که کار نمی‌کنند و دنبال کار هم نیستند معمولاً بیرون از نیروی کار به شمار می‌آیند. شغل‌ها از نظر صنعت، حرفه، محل، برنامه کاری، سطح مهارت و نوع رابطه کاری متفاوت‌اند. برخی تمام‌وقت، برخی پاره‌وقت و برخی موقت، فصلی، قراردادی یا خوداشتغالی‌اند. دستمزد تحت تأثیر تقاضا برای مهارت‌ها، تجربه، تحصیلات، مسئولیت، شرایط کار، محل و شمار کارگران در دسترس است. نرخ اعلام‌شده با دستمزد دریافتی پس از کسورات یکی نیست. کارفرمایان اغلب به ترکیبی از مهارت‌های فنی و عادت‌های پایه کاری نیاز دارند. ارتباط مؤثر، قابل‌اعتماد بودن، حل مسئله، مهارت‌های دیجیتال و توانایی یادگیری در حرفه‌های زیادی اهمیت دارند. بازار هنگامی تغییر می‌کند که فناوری، نیاز مصرف‌کنندگان، تجارت، سیاست عمومی، جمعیت‌شناسی یا رویدادهای بزرگ سازمان‌دهی کار را تغییر دهند. ممکن است مهارتی در زمان یا مکانی ارزشمند باشد و در جایی یا زمانی دیگر ارزش کمتری داشته باشد. مردم از طریق شرح شغل‌ها، گفت‌وگو با کارکنان، برنامه‌های آموزشی، گروه‌های حرفه‌ای و اطلاعات عمومی درباره کار، بازار را می‌شناسند. هیچ منبع واحدی پیش‌بینی نمی‌کند که یک فرد مشخص شغل پیدا خواهد کرد یا نه. تصمیم شغلی سنجیده، علاقه را با شواهد مقایسه می‌کند. وظایف واقعی، مسیرهای رایج ورود، تقاضای محلی، دستمزد احتمالی، شرایط کار و فرصت رفتن به نقش‌های مرتبط را بررسی کنید.