Kar kirin li Ermenîstanê

Kar kirin li Ermenîstanê bi gelemperî “ashkhatanq” tê gotin, ku tê wateya kar. Kesek dikare ji bo pargîdaniyeke taybet, saziyek giştî, rêxistinekî ne-qezenc an kardêrekî takekesî bixebite. Têkiliya karê karmendî çêdibe dema ku kardêr karê karmend rê ve dibe û pere jê re dide. Ev ji xizmeta serbixwe cuda ye; di wê de kes bi gelemperî karê xwe bi azadiyeke zêdetir rêxistin dike û rîska karsaziyê ya zêdetir digire ser xwe. Peymaneke nivîskî ya kar divê aliyên peymanê, pozîsyon, erk, cihê kar, mûçe, bernameya demê û roja destpêkê diyar bike. Di wê de dibe ku derbarê dema ceribandinê, betlaneyê, nepenîtiyê û rêzikên bidawîkirina kar de jî şert hebin. Kardêr bi gelemperî tomarên kar û mûçeyan diparêzin. Qeydkirina fermî girîng e, ji ber ku delîla karê karmendî çêdike û dahatên ragihandî bi bac û parastinên civakî ve girêdide. Mûçe dikare wekî meaşa mehane, pereya her saetê an pereya li gorî karê hatî kirin were diyarkirin. Divê karmend zelal bikin ka hejmara ku hatiye gotin mûçeya brut e, berî kêmkirinan, an mûçeya net e, piştî kêmkirinan ya ku distînin. Karê rojane bi peyman û rêzikên cihê kar ve tê birêvebirin. Tê hêvîkirin ku karmend erkên lihevkirî pêk bînin, talîmatên qanûnî bişopînin, mal û amûrên cihê kar biparêzin û şertên ewlehiyê rêz bigirin. Karmend her wiha hin maf û berjewendiyên bingehîn hene ku divê kardêr rêzê lê bigire; di nav de dravdana di wextê xwe de, şertên ewle, bêhnvedan, betlaneyê, muameleya wekhev û parastina li hember derxistina qanûnî tune. Rêzikên taybet dikarin ji bo xebatkarên ciwan, dêûbav û karên xeternak jî derbasdar bin. Kar dikare bi peyman, bi îstifayê, bi qedîna dema sabît an bi biryara kardêr li ser bingeheke qanûnî biqede. Belgeyên nivîskî û kopiyên peyamên girîng dema ku paşê li ser mijarê nakokî çêbe alîkar in.