Alam Sekitar di Australia

Australia ialah sebuah benua dan negara yang mempunyai hutan hujan tropika, gurun, padang rumput, sungai, tanah lembap, kawasan alpine, terumbu, pulau dan garis pantai yang panjang. Perkataan “wilayah hidup dan budaya (Country)” juga boleh mempunyai makna istimewa bagi masyarakat Aboriginal dan Torres Strait Islander: ia menghubungkan tanah, perairan, langit, hidupan, budaya dan komuniti. Sebahagian besar kawasan pedalaman Australia kering atau separa kering dan sering dikenali sebagai pedalaman Australia yang dipanggil Outback. Jumlah hujan sangat berbeza antara wilayah dan dari tahun ke tahun, jadi air merupakan isu alam sekitar yang penting. Bandar, ladang, industri, sungai, tanah lembap dan hidupan liar mungkin bergantung pada bekalan terhad yang sama. Australia mempunyai kepelbagaian biologi yang luar biasa, termasuk kanggaru, koala, platipus, pokok eukaliptus dan banyak spesies yang kurang dikenali. Kehilangan habitat, spesies invasif, pencemaran, penyakit, perubahan corak kebakaran dan perubahan iklim boleh memberi tekanan kepada hidupan asli. Kawasan perlindungan, pemulihan habitat, program hidupan liar dan pengurusan tanah yang bertanggungjawab membantu mengurangkan tekanan ini. Alam sekitar marin merangkumi pantai, paya bakau, padang lamun, laut dalam dan terumbu karang seperti Terumbu Sawar Besar (Great Barrier Reef). Larian air, peralatan menangkap ikan yang dibuang, plastik, pembangunan pantai, laut yang semakin panas dan cuaca buruk boleh merosakkan sistem ini. Taman marin, laluan air yang lebih bersih, penangkapan ikan yang mampan dan tingkah laku pelawat yang berhemah menyokong perlindungannya. Kebakaran belukar merupakan sebahagian daripada proses semula jadi di banyak landskap Australia, tetapi kebakaran berbahaya boleh mengancam manusia, hidupan liar, harta benda, kualiti air dan tumbuh-tumbuhan. Pengurusan kebakaran boleh merangkumi pembakaran budaya, pembakaran terancang, pengurusan tumbuh-tumbuhan, amaran kecemasan, pemadaman kebakaran dan persediaan isi rumah. Pendekatan yang sesuai bergantung pada ekosistem, cuaca, musim dan keadaan setempat. Tanggungjawab alam sekitar dikongsi oleh kerajaan persekutuan, negeri atau wilayah, serta kerajaan tempatan. Peranan mereka boleh merangkumi penilaian alam sekitar, kawalan pencemaran, perkhidmatan sisa, kawasan perlindungan, pengurusan air, perancangan guna tanah dan pengurusan kecemasan. Peraturan dan pengaturan perkhidmatan berbeza mengikut tempat, jadi penduduk biasanya bermula dengan majlis tempatan dan pihak berkuasa negeri atau wilayah. Isi rumah berhubung dengan sistem ini melalui perkhidmatan air minuman, air sisa, kutipan sampah dan kitar semula, penggunaan tenaga, pengangkutan, taman serta kawasan alam semula jadi setempat. Warna tong dan bahan yang diterima tidak sama di semua tempat. Menyemak arahan setempat dapat mengelakkan pencemaran dan membantu bahan yang berguna kekal dalam sistem kitar semula. Australia mempunyai peluang untuk melindungi alam semula jadi sambil meningkatkan kehidupan harian melalui tenaga boleh baharu, bangunan cekap tenaga, reka bentuk yang peka terhadap air, pembaikan dan guna semula, pengangkutan rendah pelepasan, amalan tanah regeneratif serta pengurusan tanah dan laut oleh masyarakat pribumi. Pendekatan ini boleh mewujudkan tempat yang lebih sihat dan komuniti yang lebih kukuh, tetapi memerlukan infrastruktur, pembiayaan, kemahiran, kerjasama dan penjagaan jangka panjang yang sesuai. Pilihan individu paling berkesan apabila menyokong sistem yang lebih luas, bukannya menggantikannya. Menjimatkan air, mengurangkan sisa, mengelakkan kemudaratan kepada hidupan liar, membuat persediaan menghadapi bahaya dan menyertai projek setempat merupakan langkah awal yang berguna. Masalah alam sekitar yang lebih besar juga memerlukan keputusan yang diselaraskan oleh kerajaan, industri, pemilik tanah, penyelidik, Pemilik Tradisional dan komuniti.