Persekitaran di Australia

Persekitaran ialah tempat dan keadaan yang ditemui orang dalam kehidupan harian. Di Australia, ini mungkin termasuk pusat bandar yang padat, jalan pinggir bandar, pekan serantau, komuniti terpencil, tanah ladang, kawasan belukar atau penempatan pesisir pantai. Persekitaran binaan merangkumi rumah, kedai, sekolah, jalan raya, laluan, pengangkutan awam, utiliti, sistem perparitan, taman dan kemudahan bersama. Reka bentuknya mempengaruhi keselamatan, akses, hubungan sosial, kegiatan fizikal, keselesaan dan keupayaan untuk mendapatkan perkhidmatan penting. Persekitaran semula jadi kekal sebagai sebahagian daripada banyak kawasan penempatan. Pokok jalanan, taman, belukar bandar, anak sungai, tanah lembap, pantai, tanah dan haiwan tempatan boleh menyejukkan sesuatu tempat, menyerap air, menyediakan habitat dan menyokong kesejahteraan. Penggunaan bahasa tempatan di Australia sering membezakan “suburb”, “neighbourhood”, “local area” dan “community”. Majlis tempatan lazimnya mengurus hal seperti jalan tempatan, taman, perkhidmatan sampah, fungsi perancangan dan sesetengah kemudahan komuniti, manakala badan awam lain mengurus jalan utama, pengangkutan, air, kecemasan atau tanah perlindungan. Iklim dan lokasi membentuk keadaan harian. Panas, sinaran ultraungu yang kuat, ribut, banjir, kebakaran belukar, bahaya pesisir pantai, asap dan mutu udara yang buruk memberi kesan yang berbeza mengikut tempat. Hartanah yang kelihatan menarik masih boleh berisiko akibat cerun, tumbuh-tumbuhan, saliran, lalu lintas atau akses kecemasan yang terhad. Persekitaran yang baik menyediakan pergerakan yang selamat, tempat teduh yang berguna, udara dan air yang bersih, ruang awam yang mudah diakses, habitat serta hubungan praktikal dengan pekerjaan, pembelajaran, makanan, penjagaan dan kegiatan rekreasi. Manfaat ini tidak dinikmati secara sama rata, terutamanya apabila pengangkutan, mutu perumahan, ruang hijau atau perkhidmatan terhad. Orang ramai boleh memperbaik persekitaran melalui pilihan isi rumah yang cermat dan tindakan komuniti. Menanam tumbuhan yang sesuai, menjimatkan air, mengurangkan sampah, melaporkan kerosakan, bersedia menghadapi bahaya tempatan dan menyertai projek kejiranan boleh membawa manfaat yang ketara. Tindakan individu ada hadnya kerana guna tanah, prasarana, perumahan dan masalah alam sekitar sering melibatkan ramai pemilik serta pihak berkuasa awam. Penambahbaikan yang berkekalan biasanya memerlukan pengetahuan tempatan, penyertaan komuniti, penyelenggaraan, perancangan yang baik dan kerjasama dengan organisasi yang bertanggungjawab terhadap setiap tempat.