Alam semula jadi di Australia

Australia ialah sebuah negara dan juga benua yang mempunyai banyak kawasan semula jadi. Kawasannya merangkumi zon tropika di utara, hutan sederhana di selatan, kawasan pedalaman yang kering, kawasan alpine, tanah lembap, pesisir pantai yang panjang, pulau, terumbu dan lautan terbuka. Orang Australia sering menggunakan perkataan “bush” untuk tanah semula jadi atau yang hanya sedikit didiami di luar kawasan binaan. “Outback” biasanya bermaksud kawasan pedalaman terpencil, tetapi bukan satu jenis landskap sahaja. “Country” boleh membawa makna yang lebih mendalam bagi Orang Asli dan penduduk Kepulauan Selat Torres, yang menghubungkan tanah, perairan, hidupan, manusia, budaya dan tanggungjawab. Australia mempunyai kepelbagaian biologi yang sangat tersendiri kerana telah terpisah secara geografi untuk tempoh yang sangat lama. Kanggaru, koala, wombat, platipus, banyak jenis burung kakak tua, pokok eukaliptus dan akasia ialah contoh yang dikenali ramai. Namun, serangga, kulat, rumput, reptilia dan hidupan marin juga merupakan bahagian penting ekosistem. Air sangat mempengaruhi alam semula jadi Australia. Taburan hujan boleh sangat berbeza-beza, manakala sungai, billabong, tanah lembap, air bawah tanah, muara dan lubuk air bermusim menyokong hidupan walaupun kawasan sekelilingnya kering. Kemarau dan banjir berulang sebagai sebahagian daripada banyak sistem semula jadi. Kebakaran juga merupakan sebahagian daripada banyak landskap Australia. Sesetengah spesies tempatan bergantung pada corak kebakaran yang sesuai, tetapi kebakaran boleh membahayakan manusia, haiwan dan ekosistem. Pembakaran budaya oleh First Nations ialah cara khusus menjaga Country yang berasaskan pengetahuan terperinci dan tanggungjawab. Alam yang dilindungi terdapat di taman negara, taman marin, rizab pemuliharaan, Kawasan Perlindungan Orang Asli dan tanah persendirian yang dipulihara. Peraturan akses berbeza-beza kerana sesetengah tempat melindungi habitat yang rapuh, tapak budaya, air minuman, haiwan yang sedang bersarang atau pelawat daripada bahaya. Alam semula jadi menghadapi tekanan akibat kehilangan habitat, tumbuhan dan haiwan invasif, pencemaran, corak kebakaran yang tidak sesuai, penyakit dan perubahan iklim. Pemuliharaan boleh memulihkan habitat, menghubungkan koridor hidupan liar, melindungi air, menguruskan ancaman dan menyokong penjagaan oleh First Nations, tetapi pemulihan sering mengambil masa dan tidak dapat menggantikan setiap ekosistem yang hilang. Orang ramai mengalami alam semula jadi Australia dengan berjalan kaki, berkhemah, berenang, memerhati hidupan liar, memancing, menjadi sukarelawan dan menjaga taman atau ladang. Penglibatan yang selamat memerlukan persediaan menghadapi panas dan perubahan cuaca, menjauhi haiwan liar, mengelakkan penyebaran perosak serta mematuhi papan tanda, penutupan dan sekatan kebakaran.