बांगलादेशमधील कामगार बाजार

2024 च्या Labour Force Survey नुसार 15 वर्षे व त्याहून अधिक वयाच्या लोकांमध्ये कामगार सहभागाचा दर 58.08% होता; पुरुषांसाठी 79.96% आणि महिलांसाठी 38.41%. शेती हा अजूनही कामाचा सर्वात मोठा स्रोत आहे; शहरी भागातील मागणी सेवा आणि उद्योग क्षेत्रांत अधिक केंद्रित आहे. स्वयंरोजगार, स्वतःच्या खात्यावरचे काम, विनावेतन कौटुंबिक काम, रोजंदारी आणि सूक्ष्मउद्योग यांचे संरचनात्मक महत्त्व आहे. बांगलादेशच्या प्राधान्य क्षेत्रांत शेती आणि अन्न प्रक्रिया, तयार कपडे, ICT आणि सॉफ्टवेअर, औषधनिर्मिती, चामडे, हलके अभियांत्रिकी आणि ज्यूट यांसह प्लास्टिक, जहाजबांधणी, पर्यटन, लॉजिस्टिक्स, आरोग्यसेवा, नवीकरणीय ऊर्जा, इलेक्ट्रॉनिक्स आणि हस्तकला यांचा समावेश होतो. तयार कपडे आणि निर्यात प्रक्रिया क्षेत्रे उत्पादनाचे प्रमुख मार्ग आहेत. BEPZA आठ निर्यात प्रक्रिया क्षेत्रे आणि एक आर्थिक क्षेत्र चालवते. रोजगार Dhaka आणि Savar, Narayanganj, Chattogram, Cumilla, Ishwardi, Uttara, Mongla आणि Jashore व Patuakhali यांसारख्या विकसित होत असलेल्या ठिकाणांभोवती केंद्रित आहे. प्रादेशिक संधी असमान आहेत: 2016 पासून Dhaka येथे निव्वळ रोजगारनिर्मिती नोंदली गेली, तर Chattogram, Rajshahi आणि Sylhet येथे निव्वळ रोजगारात लक्षणीय घट नोंदली गेली. शिक्षण आणि तांत्रिक प्रशिक्षण हे नियोक्त्यांच्या मागणीशी नेहमी जुळत नाही. BTEB व्यावसायिक, डिप्लोमा आणि अल्पकालीन अभ्यासक्रमांचे मार्ग देते; NSDA मानके, प्रशिक्षण संस्था नोंदणी, मूल्यमापन, प्रमाणपत्र आणि पूर्व शिक्षणाची मान्यता यांचा समन्वय करते. संपूर्ण अर्थव्यवस्थेसाठी एकच किमान वेतन नाही; Minimum Wage Board क्षेत्रनिहाय दर ठरवते. समाविष्ट तयार कपड्यांच्या कामगारांसाठी राजपत्रित दर दरमहा एकूण Tk 12,500 आहे. प्रौढांसाठी सामान्य मानक दिवसाला आठ आणि आठवड्याला 48 तास आहे; क्षेत्र आणि जादा कामाचे नियम लागू होतात. Bangladesh Bank नुसार फेब्रुवारी 2026 मध्ये नाममात्र वेतनवाढ वर्षागणिक 8.06% होती, तर एकूण महागाई 9.13% होती. सरकारी नोकऱ्या Smart Job वर शोधता येतात; खासगी नोकरी जुळवणी मात्र नियोक्ते, पोर्टल, मध्यस्थ आणि अनौपचारिक संपर्कांत विखुरलेली आहे. Bangladesh Labour Act 2006 समाविष्ट कार्यस्थळांवरील वेतन, देयक, तास, रजा, व्यावसायिक सुरक्षितता, कल्याण, शिकाऊ प्रशिक्षण, संघटना आणि वाद यांचा समावेश करतो; DIFE कामगार नियमांची तपासणी आणि अंमलबजावणी करते, तर निर्यात प्रक्रिया क्षेत्रांमध्ये Bangladesh EPZ Labour Act 2019 आणि 2022 चे नियम लागू होतात. परदेशातील रोजगार हा कामगार पुरवठ्याचा मोठा मार्ग आहे: BMET जिल्हा कार्यालये, TTC आणि IMT द्वारे नोंदणी व प्रशिक्षण हाताळते; BOESL सरकारी मालकीचा भरती मार्ग देते; OEP प्रक्रियेत NID व BMET नोंदणीचा पडताळलेल्या नोकऱ्यांशी संबंध जोडला जातो आणि त्यात कौशल्य किंवा भाषा प्रशिक्षण, पासपोर्ट, वैद्यकीय तपासणी व व्हिसा प्रक्रिया, स्थलांतर मंजुरी आणि प्रस्थान यांचा समावेश होतो. स्थलांतराचा खर्च आणि धोके गंतव्य, नियोक्ता आणि भरती मार्गानुसार बदलतात. 2024–25 आर्थिक वर्षात बांगलादेशला कामगारांच्या पाठवलेल्या रकमांमधून सुमारे USD 30.33 अब्ज मिळाले. 2016 पासून तरुण कामकाजयोग्य लोकसंख्या सुमारे 14 दशलक्षांनी वाढली, तर रोजगारात सुमारे 8.7 दशलक्ष वाढ झाली. त्यामुळे कौशल्यातील विसंगती, औपचारिक रोजगारनिर्मितीची कमतरता, प्रत्यक्ष वेतनावरील दबाव, काळजी आणि प्रवासातील अडथळे तसेच कमी उत्पादकता ही कामगार बाजारातील प्रमुख आव्हाने आहेत.