बंगालीतील পেশা (pesha) म्हणजे व्यवसाय, तर পেশাজীবী म्हणजे व्यावसायिक. बांगलादेशातील सामान्य व्यावसायिक गटांत शेती, मत्स्यव्यवसाय आणि वनीकरण; वस्त्र, तयार कपडे, चामडे आणि पादत्राणांचे उत्पादन; बांधकाम, हलके अभियांत्रिकी आणि जहाजबांधणी; किरकोळ व्यापार, वाहतूक, लॉजिस्टिक्स, हॉटेल आणि उपाहारगृहे; ICT, फ्रीलान्सिंग आणि व्यवसाय-प्रक्रिया सेवा; आरोग्यसेवा; अध्यापन; सार्वजनिक प्रशासन; वित्त; कायदा; लेखा; घरगुती व देखभाल काम; दुरुस्ती सेवा आणि रस्त्यावरील व्यापार यांचा समावेश होतो. Bangladesh Bureau of Statistics च्या Labour Force Survey 2022 नुसार, १५ वर्षे व त्यावरील कामगारांपैकी ४५.४% शेतीत, ३७.६% सेवांत आणि १७.०% उद्योगात होते. कुशल शेती, वनीकरण आणि मत्स्यव्यवसायातील कामांचा व्यवसायांतील वाटा ४३.४% होता; त्यानंतर हस्तकला १४.२%, सेवा व विक्री १३.७%, प्राथमिक कामे १०.०%, आणि संयंत्र, यंत्र व जोडणीचे काम ७.६% होते; व्यावसायिकांचा वाटा ४.८% होता. सुमारे ८४.९% रोजगार अनौपचारिक होता; त्यामुळे औपचारिक नियोक्ता, स्वयंरोजगार, कौटुंबिक काम आणि रोजंदारीच्या कामात प्रत्यक्ष प्रवेश, संरक्षण आणि कागदपत्रे मोठ्या प्रमाणात बदलू शकतात.
बांगलादेशातील व्यवसाय
बांगलादेशातील व्यवसायांमध्ये शेती, उत्पादन, सेवा, सार्वजनिक प्रशासन, आरोग्य, शिक्षण, वित्त, कायदा आणि माहिती तंत्रज्ञानातील कामांचा समावेश होतो. शेती आणि सेवा क्षेत्रांत सर्वाधिक कामगार आहेत; तयार कपडे, बांधकाम, व्यापार, वाहतूक, आरोग्यसेवा आणि ICT हेही मोठे व्यावसायिक मार्ग आहेत. शैक्षणिक पात्रता, औपचारिक तांत्रिक व व्यावसायिक शिक्षण आणि प्रशिक्षण, कामाच्या ठिकाणी शिकणे, शिकाऊ उमेदवारी किंवा अनौपचारिक अनुभवातून प्रवेश मिळू शकतो. काही व्यवसायांसाठी विशिष्ट व्यावसायिक संस्थेकडील नोंदणी, परीक्षा किंवा परवाना आवश्यक असतो; अनेक व्यवसायांसाठी एकच राष्ट्रीय परवाना प्रणाली नाही.
VivAVia can make mistakes. Check important information.