ബംഗ്ലാദേശിലെ തൊഴിൽമേഖലകൾ

ബംഗാളി പദമായ পেশা (pesha) എന്നത് തൊഴിൽ എന്നും পেশাজীবী എന്നത് പ്രൊഫഷണൽ എന്നും അർഥമാക്കുന്നു. ബംഗ്ലാദേശിലെ സാധാരണ തൊഴിൽവിഭാഗങ്ങളിൽ കൃഷി, മത്സ്യബന്ധനം, വനവൽക്കരണം; വസ്ത്രം, ടെക്സ്റ്റൈൽ, തുകൽ, ചെരുപ്പ് ഉൽപ്പാദനം; നിർമാണം, ലഘു എൻജിനീയറിങ്, കപ്പൽനിർമാണം; ചില്ലറവ്യാപാരം, ഗതാഗതം, ലോജിസ്റ്റിക്സ്, ഹോട്ടലുകൾ, റെസ്റ്റോറന്റുകൾ; ICT, ഫ്രീലാൻസിങ്, ബിസിനസ്-പ്രോസസ് സേവനങ്ങൾ; ആരോഗ്യപരിചരണം; അധ്യാപനം; പൊതുഭരണം; ധനകാര്യം; നിയമം; അക്കൗണ്ടിങ്; ഗാർഹിക-പരിചരണ ജോലി; അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ; തെരുവുവ്യാപാരം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. Bangladesh Bureau of Statistics-ന്റെ Labour Force Survey 2022 പ്രകാരം, 15 വയസ്സും അതിലധികവും പ്രായമുള്ള തൊഴിലാളികളിൽ 45.4% കൃഷിയിലും 37.6% സേവനമേഖലയിലും 17.0% വ്യവസായത്തിലുമായിരുന്നു. വിദഗ്ധ കൃഷി, വനവൽക്കരണം, മത്സ്യബന്ധനം എന്നിവയിൽ 43.4% തൊഴിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; കരകൗശല ജോലി 14.2%, സേവന-വിൽപ്പന 13.7%, അടിസ്ഥാന ജോലികൾ 10.0%, പ്ലാന്റ്, യന്ത്രം, അസംബ്ലി ജോലി 7.6% എന്നിങ്ങനെയും പ്രൊഫഷണലുകൾ 4.8% എന്നിങ്ങനെയുമായിരുന്നു. ഏകദേശം 84.9% തൊഴിലും അനൗപചാരികമായിരുന്നു; അതിനാൽ ഔപചാരിക തൊഴിലുടമ, സ്വയംതൊഴിൽ, കുടുംബജോലി, താൽക്കാലിക ജോലി എന്നിവയിൽ യഥാർത്ഥ പ്രവേശനം, സംരക്ഷണം, രേഖകൾ എന്നിവയിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം.