बङ्गलादेशमा पेसाहरू

बङ्गाली शब्द পেশা (pesha) को अर्थ पेसा हो र পেশাজীবী ले व्यावसायिक व्यक्तिलाई जनाउँछ। बङ्गलादेशका सामान्य पेसागत समूहमा खेती, मत्स्यपालन र वन; गार्मेन्ट, कपडा, छाला र जुत्ता उत्पादन; निर्माण, हल्का इन्जिनियरिङ र जहाज निर्माण; खुद्रा व्यापार, यातायात, रसद, होटल र रेस्टुराँ; ICT, स्वतन्त्र काम र व्यावसायिक प्रक्रिया सेवाहरू; स्वास्थ्य सेवा; शिक्षण; सार्वजनिक प्रशासन; वित्त; कानुन; लेखा; घरेलु तथा हेरचाह काम; मर्मत सेवा र सडक व्यापार पर्छन्। Bangladesh Bureau of Statistics को श्रमशक्ति सर्वेक्षण २०२२ अनुसार १५ वर्ष र माथिका कामदारमध्ये कृषि ४५.४%, सेवा ३७.६% र उद्योग १७.०% थिए। दक्ष कृषि, वन तथा मत्स्यपालन कामले ४३.४% पेसा ओगटेको थियो; त्यसपछि शिल्प काम १४.२%, सेवा तथा बिक्री १३.७%, प्राथमिक काम १०.०% र प्लान्ट, मेसिन तथा संयोजन काम ७.६% थिए; व्यावसायिक विशेषज्ञ ४.८% थिए। रोजगारीको करिब ८४.९% अनौपचारिक थियो, त्यसैले औपचारिक रोजगारदाता, स्वरोजगार, पारिवारिक काम र अस्थायी कामबीच वास्तविक पहुँच, संरक्षण र कागजातमा ठूलो भिन्नता हुन सक्छ।