Kehidupan budaya Brunei menggabungkan amalan yang diwarisi dengan institusi negara, prinsip agama, ingatan sejarah dan karya kreatif kontemporari. Peringkat kehidupan berkait dengan persekolahan, latihan, pekerjaan, persaraan, perkhidmatan sokongan dan bantuan krisis. Akses kepada sistem ini mungkin bergantung pada umur, kewarganegaraan, status tempat tinggal, keperluan, ketidakupayaan atau tempoh caruman. Sejarah Brunei merangkumi hubungan serantau awal, perkembangan kesultanan Islam, perubahan wilayah, perlindungan British, pendudukan Jepun, pembangunan berasaskan minyak dan kemerdekaan pada tahun 1984. Penyelidik menggunakan rekod China, manuskrip Melayu, salasilah, sejarah lisan, arkeologi, perjanjian, rekod pentadbiran dan dokumen perlembagaan. Nama awal seperti P'o-li, Poli, Puni dan Boni masih diperdebatkan dan tidak secara automatik mengenal pasti Brunei. Seni merangkumi seni visual, muzik, kesusasteraan, filem, seni persembahan, seni bina, reka bentuk, fotografi dan karya digital. Badan kerajaan, muzium, Biro Bahasa dan Kesusasteraan (Language and Literature Bureau), universiti dan kolektif persendirian semuanya menyumbang kepada suasana kebudayaan. Latihan, permit, akses dan hak berbeza mengikut disiplin dan acara. Islam ialah agama rasmi dan mempengaruhi cuti umum, pendidikan, peraturan halal serta sebahagian undang-undang keluarga dan jenayah. Perlembagaan menyatakan bahawa agama lain boleh diamalkan dengan aman dan harmoni. Pada tahun 2021, umat Islam merangkumi 82.1 peratus penduduk, penganut Kristian 6.7 peratus dan penganut Buddha 6.3 peratus. Bahasa Melayu ialah bahasa rasmi Brunei dan digunakan dalam urusan negara, upacara serta ungkapan identiti kebangsaan. Bahasa Inggeris digunakan secara meluas dalam pendidikan, pentadbiran, perniagaan, sains dan media, tetapi tiada status setara sebagai bahasa rasmi kedua yang didokumenkan. Bahasa Cina, bahasa pribumi Borneo dan bahasa komuniti lain menambah kepelbagaian dalam suasana berbilang bahasa ini. Tradisi menghubungkan akar budaya Melayu, Islam dan MIB dengan ungkapan tersendiri tujuh puak. Keluarga, komuniti, sekolah dan institusi kebudayaan menyampaikan adat, pakaian, muzik, kraf dan perayaan, manakala penyampaian harian kekal terutamanya tidak formal. Dalam kehidupan tempatan, kampung (desa atau petempatan) bermaksud sebuah desa atau petempatan, manakala mukim (subbahagian pentadbiran) ialah subbahagian pentadbiran. Ketua Kampung, Penghulu Mukim dan majlis perundingan tempatan mengendalikan banyak perkara kejiranan, manakala Jabatan Pembangunan Masyarakat (JAPEM) dan talian bantuan kebangsaan menyokong masalah sosial, keluarga dan kebajikan kanak-kanak yang serius. Tingkah laku awam, komunikasi digital dan akses kepada ruang bersama turut dibentuk oleh peraturan undang-undang dan pentadbiran.
Budaya di Brunei
Budaya di Brunei merangkumi peringkat kehidupan, sejarah, seni, kepercayaan, bahasa, tradisi dan cara hidup bersama. Islam ialah agama rasmi, bahasa Melayu ialah bahasa rasmi, dan falsafah negara Melayu Islam Beraja (MIB) membentuk budaya awam dan identiti kebangsaan Brunei. Tujuh kelompok masyarakat (puak), keluarga, institusi dan komuniti tempatan mengekalkan pelbagai ungkapan budaya melalui upacara, karya kreatif, bahasa dan hubungan harian.
Anggap budaya di Brunei sebagai himpunan ruang awam, komuniti, agama dan kreatif yang saling berkaitan, bukan satu amalan yang seragam. Sesuaikan pendekatan dengan keadaan dengan menyemak jangkaan awam dan agama, memilih bahasa yang sesuai serta mengesahkan akses, permit dan hak untuk aktiviti kebudayaan. Apabila menerangkan sejarah atau tradisi, bezakan bukti yang didokumenkan daripada tafsiran yang diperdebatkan dan elakkan menganggap amalan satu komuniti sebagai amalan sejagat.
Fasa hidup
Perjalanan hidup di Brunei dibentuk oleh persekolahan, latihan, pekerjaan, persaraan, perkhidmatan sokongan dan perkhidmatan krisis. Kanak-kanak yang merupakan warganegara atau penduduk Brunei mesti bersekolah mulai umur lima tahun; bagi sesetengah kanak-kanak Muslim, persekolahan agama wajib turut terpakai dari umur tujuh tahun hingga sebelum 15 tahun. Akses dan manfaat sering bergantung pada umur, kewarganegaraan, status pemastautin, keperluan, ketidakupayaan atau tempoh caruman.
Sejarah
Sejarah Brunei merangkumi hubungan serantau awal, kebangkitan kesultanan Islam, perubahan wilayah, perlindungan British, pendudukan Jepun, pembangunan berasaskan minyak dan kemerdekaan pada 1984. Buktinya termasuk rekod China, manuskrip Melayu, salasilah, sejarah lisan, arkeologi, perjanjian, rekod pentadbiran dan dokumen perlembagaan. Rujukan awal kepada nama seperti P'o-li, Poli, Puni dan Boni masih diperdebatkan dan tidak semestinya merujuk kepada Brunei.
Seni
Seni di Brunei merangkumi seni visual, muzik, sastera, filem, seni persembahan, seni bina, reka bentuk, fotografi dan bentuk digital. Landskapnya terpecah-pecah dan menghubungkan badan kerajaan, muzium, Dewan Bahasa dan Pustaka, universiti serta kolektif persendirian. Akses, permit, latihan dan hak bergantung kuat pada bidang dan acara tertentu.
Agama
Islam ialah agama rasmi di Brunei dan membentuk negara, cuti umum, pendidikan, peraturan halal serta sebahagian undang-undang keluarga dan jenayah. Menurut Perlembagaan, agama lain boleh diamalkan dengan aman dan harmoni. Pada 2021, 82.1 peratus penduduk beragama Islam, 6.7 peratus Kristian dan 6.3 peratus Buddha.
Bahasa
Bahasa Melayu ialah bahasa rasmi Brunei dan membentuk negara, upacara serta identiti kebangsaan. Bahasa Inggeris digunakan secara meluas dalam pendidikan, pentadbiran, perniagaan, sains dan media, tetapi status setara sebagai bahasa rasmi kedua tidak didokumenkan. Bahasa Cina, bahasa pribumi Borneo dan bahasa komuniti lain melengkapi landskap bahasa dwibahasa ini.
Tradisi
Tradisi Brunei merangkumi amalan turun-temurun yang berkaitan dengan kehidupan keluarga, perayaan tahunan, pakaian, muzik, kraf dan masyarakat setempat. Akar budaya Melayu, Islam dan Melayu Islam Beraja (MIB), falsafah negara, membentuk budaya awam, manakala tujuh puak mengekalkan ekspresi budaya yang tersendiri. Keluarga, masyarakat, sekolah dan institusi budaya mewariskan amalan ini, sementara pewarisan harian kekal terutamanya tidak formal.
Hidup bersama
Kehidupan bersama sehari-hari di Brunei menggabungkan undang-undang negara dengan amalan setempat di kampung, iaitu kampung atau petempatan, dan mukim, iaitu pembahagian pentadbiran. Penduduk mengurus banyak hal kejiranan melalui Ketua Kampung, Penghulu Mukim dan majlis perundingan tempatan, manakala JAPEM serta talian bantuan nasional menyokong masalah sosial, keluarga dan kebajikan kanak-kanak yang serius. Tingkah laku di tempat awam, komunikasi digital dan akses kepada ruang bersama juga tertakluk pada peraturan undang-undang serta pentadbiran tertentu.
VivAVia can make mistakes. Check important information.