په جرمني کې د کډوالۍ قانون

په جرمني کې د کډوالۍ قانون ته ډېر وخت د استوګنې قانون ویل کېږي. دا د هېواد ته ننوتلو، د محدودې مودې استوګنې، دایمي استوګنې او تابعیت ترمنځ توپیر کوي. دا برخې یو له بل سره تړاو لري، خو له قانوني پلوه یو شی نه دي. د اروپايي ټولنې اتباع او د هغوی وړ کورنۍ غړي عموماً د ازاد تګ راتګ د اصولو له مخې تلل راتلل کولای شي. خو د درېیمو هېوادونو اتباع ډېر وخت ویزې یا د استوګنې اجازې ته اړتیا لري. استثناوې د نورو عواملو تر څنګ د تابعیت او د استوګنې موخې پورې تړلې دي. د استوګنې اجازه د یوې ټاکلې موخې لپاره ورکول کېږي. عامې موخې یې مسلکي روزنه، زده کړې، کار، کورنی ژوند او بشري خوندیتوب دي. اجازه شوې موخه پر دې اغېز کوي چې کار کول روا دي که نه او په کومه کچه. د استوګنې اجازه عموماً د محدودې مودې لپاره وي. د دایمي مېشتېدو اجازه هغه وخت د نامعلومې مودې استوګنه برابروي چې اړوند شرایط پوره وي. سربېره پر دې، د دایمي یا ځانګړي استوګنې حق نور ډولونه هم شته. د کورنۍ د یوځای کېدو په بهیر کې کورنۍ اړیکه، د اوسېدو حالت، د ژوند لګښتونو برابرول او نور شرایط ارزول کېږي. غوښتنې د هغه کس له مخې توپیر لري چې کورنۍ یې ورسره یوځای کېږي. د ماشومانو، مېړه یا مېرمنې او نورو خپلوانو لپاره تل یو شان اصول نه وي. د غوښتنلیک لپاره عموماً د هویت اسناد، د سفر اسناد او د استوګنې د موخې ثبوتونه پکار وي. د جرمني سفارت یا قونسلګري، ځایي د بهرنیانو اداره یا بله ځانګړې اداره د چارو مسؤله کېدای شي. سمه اداره د بهیر په پړاو پورې اړه لري. پناه او د بشري خوندیتوب نور ډولونه ځانګړي بهیرونه لري. د خوندیتوب وړ کس په توګه منل کېدل د کار یا زده کړو لپاره له عادي استوګنې اجازې سره یو شی نه دی. د شړلو منع او د شړلو ځنډول نورې اغېزې لري. تابعیت اخیستل د جرمني تابعیت درکوي او یوازې د استوګنې اجازه نه ده. دا خپله بهیر لري او بېلابېل شرایط پکې ارزول کېږي. شخصي حالت چې بدلېږي، بدلونونه باید ادارو ته په بشپړ او پر وخت ډول بیان شي.