ভাৰতত শ্ৰম বজাৰ

ভাৰতৰ শ্ৰম বজাৰ হৈছে এনে এক ব্যৱস্থা, যাৰ জৰিয়তে কৰ্মী, নিয়োগকৰ্তা, গ্ৰাহক, ঠিকাদাৰ আৰু প্ৰতিষ্ঠানে পৰস্পৰক বিচাৰি পায়। ইয়াৰ দ্বাৰা ক’ত কাম উপলব্ধ, কোন দক্ষতাৰ মূল্য আছে আৰু দৰমহা-চৰ্ত কেনেকৈ আলোচনা হয় সেয়া নিৰ্ধাৰিত হয়। সংগঠিত বা আনুষ্ঠানিক খণ্ডত সাধাৰণতে ব্যৱসায় আৰু নিয়োগৰ স্পষ্ট নথি থাকে। অসংগঠিত বা অনানুষ্ঠানিক খণ্ডত বহু সৰু উদ্যোগ, খেতি, পৰিয়াল, নিজাববীয়াকৈ কাম কৰা লোক আৰু অনিয়মীয়া ব্যৱস্থা থাকে, য’ত আনুষ্ঠানিক নথি কম। ভাৰতৰ শ্ৰম বজাৰত কৃষি, উৎপাদন, নিৰ্মাণ, বাণিজ্য, পৰিবহণ, ৰাজহুৱা সেৱা, প্ৰযুক্তি, বিত্ত, স্বাস্থ্যসেৱা, শিক্ষা, আতিথ্য, ঘৰুৱা কাম আৰু আন বহু ক্ষেত্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। কোনো এটা খণ্ডই গোটেই দেশখনক প্ৰতিনিধিত্ব নকৰে। গ্ৰাম্য আৰু নগৰীয়া শ্ৰম বজাৰ প্ৰব্ৰজনৰ জৰিয়তে সংযুক্ত। মানুহে কামৰ বাবে ঋতুভিত্তিক বা স্থায়ীভাৱে স্থান সলনি কৰিব পাৰে; বাসস্থান, ভাষা, পৰিবহণ, পৰিয়ালৰ যত্ন আৰু নথি লাভৰ সুবিধাই প্ৰব্ৰজন সফল হ’ব নে নহয় সেয়া প্ৰভাৱিত কৰে। ব্যক্তিগত চিনাকি, ঠিকাদাৰ, নিয়োগ সেৱা, চাকৰি-পৰ্টেল, শিক্ষানুষ্ঠান, বিজ্ঞাপন আৰু নিয়োগকৰ্তাৰ সৈতে পোনপটীয়া যোগাযোগৰ জৰিয়তে নিযুক্তি হয়। কিছুমান পেছাত স্থানীয় বিশ্বাস আৰু পৰিচয়ৰ ভূমিকা বেছি; আন কিছুমানত আনুষ্ঠানিক পৰীক্ষা আৰু সাক্ষাৎকাৰ হয়। শিক্ষা সহায়ক, কিন্তু নিয়োগকৰ্তাই ব্যৱহাৰিক সামৰ্থ্য, যোগাযোগ, নিৰ্ভৰযোগ্যতা, ডিজিটেল দক্ষতা, অনুজ্ঞাপত্ৰ, কামৰ নমুনা আৰু অভিজ্ঞতাকো মূল্য দিব পাৰে। কৰ্মীৰ দক্ষতা তেওঁলোকৰ অঞ্চলত উপলব্ধ চাকৰিৰ সৈতে নিমিলিলে দক্ষতাৰ অমিল হয়। অনানুষ্ঠানিকৰ পৰা আনুষ্ঠানিক কামলৈ, স্থানীয়ৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় নিয়োগকৰ্তালৈ আৰু নিয়োগৰ পৰা উদ্যোগলৈ যোৱাৰ পথ শ্ৰম বজাৰত আছে। কিন্তু কৰ্মীয়ে কম দৰমহা, অস্থিৰ চাহিদা, বৈষম্য, অসুৰক্ষিত পৰিস্থিতি, তথ্যৰ অভাৱ বা ব্যয়বহুল স্থানান্তৰৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। শ্ৰম বজাৰ বুজিবলৈ চাকৰিৰ বিষয়ে এটা শিৰোনাম অনুসৰণ কৰাৰ সলনি বিভিন্ন পেছাৰ তুলনা কৰা প্ৰয়োজন। প্ৰকৃত খালী পদ, প্ৰয়োজনীয় দক্ষতা, প্ৰৱেশৰ সাধাৰণ পথ, কৰ্ম-পৰিস্থিতি, স্থান আৰু কেৰিয়াৰত আগবঢ়াৰ প্ৰমাণ উপযোগী সূচক।