ڀارت جون روايتون

ڀارت ۾ روايتون زنده عمل آهن، ڪو هڪ جامد قديم نظام نه. ڪو رواج وڏي پيماني تي رائج، ڪنهن خاص هنڌ تائين محدود، نئين نموني سان اختيار ڪيل يا رڳو ڪنهن خاندان لاءِ معنيٰ رکندڙ ٿي سگهي ٿو. ميلن ۾ اڪثر عبادت، ملاقات، کاڌو، سجاوٽ، تحفا، موسيقي ۽ عوامي تقريبون گڏ ٿين ٿيون. ديوالي، عيد، ڪرسمس، گُرپورب، فصلن جا ميلا ۽ ڪيتريون علائقائي تقريبون مختلف نمونن ۾ ملهايون وڃن ٿيون. پيدائش، نالو رکڻ، بالغ ٿيڻ، شادي ۽ موت سان خانداني ۽ مذهبي رسمون لاڳاپيل ٿي سگهن ٿيون. ترتيب، شرڪت ڪندڙ، لباس ۽ ذميواريون برادرين موجب گهڻو مختلف آهن. شاديءَ جي روايتن ۾ خاندانن جو تعارف، مڱڻيءَ جون تقريبون، مذهبي رسمون، دعوتون، موسيقي ۽ تحفن جي ڏي وٺ شامل ٿي سگهي ٿي. ڪجهه جوڙا روايتون گڏ ڪن ٿا، تقريبون ساديون ڪن ٿا يا سول طريقي سان شادي چونڊين ٿا. مهمان نوازيءَ ۾ پاڻي، چانهه، هلڪا کاڌا يا ماني پيش ڪرڻ شامل ٿي سگهي ٿو. مهمانن کان قدرداني جي اميد رکي ويندي آهي، جڏهن ته ميزبان ۽ مهمان اتفاق تائين پهچڻ کان اڳ شائستگيءَ سان بار بار آڇ ۽ انڪار ڪري سگهن ٿا. سلام ڪرڻ جا طريقا ٻولي ۽ ماحول موجب بدلجن ٿا. نمستي يا نمسڪار وڏي پيماني تي سڃاتل آهن، پر هٿ ملائڻ، زباني سلام ۽ علائقائي يا مذهبي طريقا به عام آهن. رنگولي، گلن جي ترتيب، ڏيئا، ڪپڙا ۽ جسم تي نقش جهڙا سينگار ۽ هنر گهرن ۽ تقريبن کي نمايان ڪري سگهن ٿا. انهن جا مقامي نالا، نقش، سامان ۽ مطلب هڪ ٻئي جي جاءِ تي استعمال لائق نه سمجهڻ گهرجن. روايتون پنهنجائپ پيدا ڪري ۽ ڄاڻ اڳتي پهچائي سگهن ٿيون، پر دٻاءُ يا محرومي به پيدا ڪري سگهن ٿيون. ماڻهو انهن رواجن تي بحث، سڌارو، نئين تشريح يا انڪار ڪندا رهن ٿا جيڪي برابري، رضامندي، خرچ يا ذاتي عقيدي سان نه ٺهڪن.