ڀارت ۾ ڪا هڪجهڙي ثقافت موجود ناهي. ان جي ثقافتي زندگي ۾ ڪيتريون ئي ٻوليون، عقيدا، علائقا، سماجي گروهه ۽ رهڻي ڪهڻي جا طريقا شامل آهن. خاندان ۽ برادري اڪثر اهم ڪردار ادا ڪن ٿا. تعليم، ڪم، شادي، جشن ۽ سار سنڀال بابت فيصلا ويجهي گهر کان ٻاهر جي مائٽن کي به شامل ڪري سگهن ٿا. عزت عام طور خطاب جي طريقن، عمر جو خيال رکڻ ۽ شائسته ورتاءَ سان ظاهر ڪئي ويندي آهي. رسمون مختلف هونديون آهن، تنهنڪري مقامي ماڻهن جي هڪ ٻئي سان ڳالهائڻ ٻولهائڻ جو انداز ڏسڻ مددگار آهي. کاڌو سڃاڻپ ۽ مهمان نوازي جو هڪ اهم حصو آهي. شين، کاڌي جي نمونن ۽ گوشت، شراب، روزي يا گڏيل ٿانون بابت قاعدن ۾ گهرن جي وچ ۾ فرق ٿي سگهي ٿو. تہوار عبادت، کاڌي، موسيقي، لباس، سينگار ۽ عوامي جشن کي گڏ آڻين ٿا. انهن جي معنيٰ ۽ ملهائڻ جو طريقو علائقي ۽ برادريءَ تي دارومدار رکي ٿو. لباس ساڙين، شلوار قميصن، ڪرتن، ڌوتين ۽ ٻين علائقائي لباسن کان وٺي دنيا ۾ عام روزمره جي لباس تائين پکڙيل آهي. چونڊون موسم، ڪم، مذهب، موقعي ۽ ذاتي پسند جي عڪاسي ڪري سگهن ٿيون. سينما، موسيقي، ٽيليويزن، راندين، ادب ۽ ڊجيٽل ميڊيا سڄي ڀارت ۾ گڏيل حوالا پيدا ڪن ٿا. ساڳئي وقت، علائقائي تخليقي صنعتون الڳ ٻوليون ۽ انداز برقرار رکن ٿيون. مهمان نوازي کي وڏي اهميت ڏني ويندي آهي، جيڪا ڪڏهن ڪڏهن هن چوڻيءَ سان ظاهر ڪئي ويندي آهي: مهمان کي وڏي عزت ڏيڻ گهرجي (atithi devo bhava). ان جو مطلب آهي ته مهمان سان وڏي عزت سان پيش اچڻ گهرجي. مهمان کي اڃا به گهر جي رسمن تي عمل ڪرڻ کان اڳ پڇڻ گهرجي، عام قاعدي تي ڀروسو نه ڪرڻ گهرجي.
ثقافت: ڀارت ۾
ڀارت جي ثقافت علائقائي، مذهبي، لساني ۽ خانداني روايتن جو هڪ شاهوڪار مجموعو آهي. روزاني زندگي رياستن، شهرن، ڳوٺن ۽ برادرين جي لحاظ کان گهڻو مختلف ٿي سگهي ٿي. تنهنڪري احترام ڀري تجسس ان مفروضي کان وڌيڪ ڪارائتو آهي ته هڪڙي رسم سڄي ملڪ جي نمائندگي ڪري ٿي.
ڀارت جي ثقافت کي مقرر ۽ اڻبدل قاعدن جي فهرست بدران هڪ متنوع منظرنامي طور سمجهو. غور سان ڏسو، شائستگي سان پڇو، ۽ خاص گهر، ڪم واري هنڌ يا برادريءَ مطابق پاڻ کي ڍاليو. عزت جون ننڍيون نشانيون عام طور مڪمل ڄاڻ کان وڌيڪ اهم هونديون آهن.
زندگيءَ جا مرحلا
ڀارت ۾ زندگيءَ جا مرحلا خاندان، تعليم، ڪم، لاڳاپن، ايمان ۽ مقامي اميدن سان ٺهن ٿا. هر ماڻهوءَ لاءِ هڪڙو ئي مقرر وقتي نقشو ناهي. ذاتي چونڊون ۽ زندگيءَ جي ذميوارين بابت پراڻا تصور، ٻئي ماڻهن جي وڏي ٿيڻ ۽ پوڙهي ٿيڻ بابت سمجهه تي اثر وجهن ٿا.
تاريخ
ڀارت جي تاريخ قديم شهري تهذيبن ۽ گهڻين سلطنتن کان نوآبادياتي حڪمراني، آزادي ۽ جديد جمهوريه تائين پکڙيل آهي. واپار، لڏپلاڻ، مذهب، ٻولي ۽ سياسي تبديليءَ برصغير کي وسيع دنيا سان ڳنڍيو. ڪيترن علائقن ۽ نظرين کي سمجهڻ ضروري آهي، ڇاڪاڻ ته ڀارت جو ماضي ڪا هڪ سادي ڪهاڻي ناهي.
فن
ڀارت ۾ فن ۾ قديم مجسما سازي، درٻاري مصوري، علائقائي دستڪاري، فنونِ لطيفه جي ڪارڪردگي، سينما ۽ همعصر تخليقون شامل آهن. مذهبي عمل، ڪهاڻي ٻڌائڻ، برادريءَ جي سڃاڻپ ۽ روزمره جي سينگار هڪ ئي فن جي صورت ۾ گڏ ٿي سگهن ٿا. هر روايت جا پنهنجا ٺاهيندڙ، مواد، مطلب ۽ ضابطا آهن.
مذهب
ڀارت ۾ مذهب ۾ هندو ڌرم، اسلام، عيسائيت، سک ڌرم، ٻڌ ڌرم، جين ڌرم ۽ ٻيون زنده روايتون شامل آهن. عقيدو ميلن، کاڌي، خانداني زندگي، لباس، تيرٿ ياترا، خيرات ۽ روزاني معمولن تي اثر وجهي سگهي ٿو. ڀارت ۾ مذهبي تنوع آهي؛ ڪنهن هڪ شخص کي سڄي عقيدي جو ترجمان نه سمجهڻ گهرجي.
ٻولي
ڀارت ۾ ٻولين جو تنوع تمام گهڻو آهي، جتي ڪيتريون وڏيون ٻوليون، لپيون ۽ علائقائي ڳالهائڻ واريون برادريون آهن. هندي ۽ انگريزي خاص حالتن ۾ وڏي پيماني تي استعمال ٿين ٿيون، پر اهي رياستي ۽ مقامي ٻولين جي اهميت جي جاءِ نٿيون وٺن. گفتگو لاءِ بهترين ٻولي شخص، هنڌ ۽ مقصد تي دارومدار رکي ٿي.
روايتون
ڀارت جون روايتون خاندانن ۽ برادرين کي ميلن، کاڌي، لباس، عبادت، موسيقي، هنر ۽ زندگيءَ جي اهم واقعن ذريعي پاڻ ۾ ڳنڍين ٿيون. انهن جون صورتون علائقي، مذهب، ذات، قبيلي، ٻولي ۽ گهراڻي موجب مختلف آهن. ماڻهو جديد زندگي ۽ ذاتي قدرن سان ٺهڪائڻ لاءِ روايتن کي بدلائيندا به رهن ٿا.
گڏجي رهڻ
ڀارت ۾ گڏجي رهڻ جو مطلب آهي ته وڏي سماجي ۽ ثقافتي تنوع جي وچ ۾ گهرن، پاڙن، اسڪولن، ڪم جي هنڌن ۽ عوامي جڳهن کي گڏجي استعمال ڪيو وڃي. گهريلو ۽ ڪميونٽي جا لاڳاپا مضبوط سهارو ڏئي سگهن ٿا، جڏهن ته حيثيت، عقيدي، ٻولي ۽ وسيلن جا فرق رڪاوٽون پيدا ڪري سگهن ٿا. روزمره جي گڏيل رهڻي ڪهڻي جو دارومدار احترام، رابطي، انصاف ۽ عملي سهڪار تي آهي.
VivAVia can make mistakes. Check important information.

