Hubungan di Indonesia

Hubungan di Indonesia mindeng dipikaharti minangka bagian tina jaringan sosial anu leuwih lega. Hiji jalma bisa miboga kawajiban lain ngan ka baraya deukeut jeung babaturan, tapi ogé ka tatangga, batur gawé, jeung anggota masarakat. Kecap basa Indonésia pikeun ieu nyaéta patalina sosial (hubungan). Ieu ogé ngawengku ngajaga hubungan sosial anu hadé (silaturahmi) ngaliwatan kunjungan, pesen, salam, jeung ilubiung dina acara penting. Hubungan kulawarga mindeng boga tempat anu penting. Kaputusan ngeunaan pendidikan, pagawéan, perkawinan, tempat cicing, atawa pangasuhan bisa ngalibetkeun kolot jeung baraya séjén, sanajan unggal rumah tangga ngaturna béda. Hormat mindeng ditepikeun ku basa anu sopan, ngaregepkeun kalayan daria, jeung wangun panggero anu luyu. Jalma bisa ngagunakeun panggero saperti bapa atawa lalaki anu dihormat (Bapak), ibu atawa awéwé anu dihormat (Ibu), lanceuk atawa jalma anu leuwih kolot (Kak), atawa adi atawa jalma anu leuwih ngora (Adik), gumantung kana umur, kalungguhan, jeung kadeukeutan. Kaharmonisan dipikaresep ku loba jalma, ku kituna béda pamadegan bisa ditepikeun sacara lemes atawa teu langsung. Jawaban anu jempling, ragu-ragu, atawa ngarobah jejer sakapeung bisa nepikeun rasa teu ngarareunah tanpa panolakan kabuka. Silih bantuan ogé mangrupa pola anu penting. Gawé babarengan pikeun kabutuhan anu sarua (gotong royong) ngajelaskeun jalma-jalma anu digawé babarengan pikeun kapentingan anu sarua, sedengkeun silih tulungan sacara umum (tolong-menolong) hartina silih béré bantuan dina harti anu leuwih lega. Hubungan dijaga ngaliwatan kontak sapopoé jeung ilubiung dina kagiatan. Ngadatangan, ngabagi dahareun, hadir dina hajatan, nepikeun belasungkawa, jeung nanyakeun kaayaan batur bisa némbongkeun kapadulian leuwih jelas tibatan kecap wungkul. Teu aya hiji gaya hubungan anu ngawakilan sakabéh Indonesia. Kahirupan kota, kabiasaan lokal (adat), agama, generasi, kapribadian, jeung sajarah kulawarga saréréa mangaruhan kana naon anu diarepkeun ku jalma. Hubungan anu séhat tetep merlukeun idin, kajujuran, kaamanan, jeung wates pribadi. Hormat kana budaya henteu hartina kudu narima kontrol, kahinaan, diskriminasi, kekerasan, atawa tekanan anu teu dipikahayang.