حقوق کیفری در ایران

حقوق کیفری ایران عمدتاً در قوانین کیفری و آیین دادرسی کیفری بیان شده و بنیان‌های مهمی در حقوق اسلامی دارد. رفتاری ممکن است در ایران جرم باشد، حتی اگر کشور دیگری همان رفتار را متفاوت بداند. اصطلاحات حقوقی ایران چند دسته کلی مجازات را از هم متمایز می‌کنند. این دسته‌ها شامل مجازات‌های شرعی ثابت، قصاص، جبران مالی موسوم به دیه و مجازات‌های تعزیری است. قصاص و دیه به‌ویژه با برخی آسیب‌های جانی یا بدنی مرتبط‌اند. در چنین پرونده‌هایی، حقوق و تصمیم‌های فرد آسیب‌دیده یا خانواده قربانی می‌تواند در کنار رسیدگی عمومی اهمیت حقوقی ویژه‌ای داشته باشد. پرونده کیفری ممکن است با شکایت، گزارش پلیس یا تحقیق رسمی آغاز شود. مأموران تحقیق و دادستان‌ها مدرک گردآوری می‌کنند، از افراد مرتبط پرسش می‌کنند و تصمیم می‌گیرند که آیا پرونده باید به دادگاه صالح ارجاع شود. دادگاه اتهام، مدارک، قانون قابل اجرا و دفاع را بررسی می‌کند. بسته به پرونده، ممکن است رأی از طریق تجدیدنظرخواهی یا روند دیگری که قانون تعیین کرده بررسی شود. مدارک می‌توانند شامل اظهارات، شهادت‌ها، اسناد، یافته‌های پزشکی، نظر کارشناسی، شواهد فیزیکی و سوابق الکترونیکی باشند. ارزش حقوقی و قابل‌پذیرش‌بودن هر مورد به جرم و قواعد دادرسی بستگی دارد. مظنون یا متهم باید اتهام را درک کند و مشاوره حقوقی بگیرد. امکان دسترسی به وکیل منتخب ممکن است تحت تأثیر مرحله و نوع رسیدگی باشد؛ بنابراین راهنمایی زودهنگام از وکیلی آشنا با رویه کیفری ایران اهمیت دارد. رفتار عمومی، الکل، مواد مخدر، رفتار جنسی، مسائل دینی، فعالیت سیاسی، عکاسی، رسانه و ارتباطات آنلاین ممکن است خطرهایی داشته باشند که برای بازدیدکنندگان ناآشناست. فرض‌نکردن اینکه قانون خارجی حاکم است، راهی مهم برای پیشگیری است.