روزمرہ دی زندگی ایران وچ

خاندان تے قریبی ذاتی تعلقات ایران وچ روزمرہ دی زندگی دے مرکز ہن۔ رشتہ دار اکثر باقاعدگی نال رابطے وچ رہندے تے اک دوجے دی نگہداشت، روزمرہ دے کم، رہائش یا خدمتاں لبھن وچ مدد کردے ہن۔ فارسی زبان (Farsi) عوامی زندگی دی بنیادی زبان اے۔ ہور زباناں وی اپنے علاقیاں تے برادریاں وچ وسیع پیمانے اُتے بولیاں ویندیاں ہن، جِنہاں وچ آذربائیجانی، کردی، عربی تے ہور زباناں شامل ہن۔ کم دا ہفتہ عام طور اُتے سنیچر توں شروع تھیندا اے۔ جمعہ ہفتہ وار آرام دا بنیادی ڈیہاڑا اے، اگرچہ کم دیاں تھاواں، دکاناں تے سرکاری اداریاں دے شیڈول مختلف تھی سڳدن۔ مہمان نوازی اہم اے، تے ملاقاتاں وچ چائے، پھل، مٹھائیاں یا کھانا شامل تھی سڳدا اے۔ رسمی شائستگی دا طریقہ (Taarof) فارسی تہذیب وچ اک ایہو جیہا طریقہ اے جتھاں اصل ارادہ واضح تھیون توں پہلاں لوک پیشکش کردے، انکار کردے تے پیشکش نوں دہراندے رہ سڳدن۔ مذہبی پابندی عوامی زندگی اُتے اثر پاندی اے، پر ذاتی عمل وچ وڈی حد تک فرق ہوندا اے۔ رمضان، سوگ دے عرصے تے مذہبی تہوار دکاناں تے اداریاں دے کھلݨ دے اوقات، ٹریفک، کھانے دی سروس تے سماجی سرگرمیاں دے ردھم نوں بدل سڳدن۔ فارسی نواں سال (Nowruz) ہر سال دا اک وڈا تہوار اے۔ گھرانے اپنے گھر صاف کردے، ہفت سین دی سجاوٹ (haft-seen display) تیار کردے، رشتہ داراں نوں ملدے تے تہوار دے عرصے دوران باہر وقت گزارندے ہن۔ لباس تے عوامی رویہ سماجی توقعات تے سرکاری ضابطیاں نال شکل پاندے ہن۔ نجی گھراں تے عوامی تھاواں دے معیار مختلف تھی سڳدن، سو بھروسے والے مقامی لوکاں نوں ویکھ کے چلݨ فائدہ مند اے۔ نقدی، ملکی بینک کارڈ، موبائل خدمتاں، محلے دیاں دکاناں، بازاراں تے ذاتی سفارشاں روزمرہ دے کئی کم پورے کرݨ وچ مدد دیندیاں ہن۔ بین الاقوامی ادائیگی دے ذرائع کم نہ کر سڳدن، جِنہاں نال مقامی بندوبست خاص طور اُتے ضروری تھی ویندا اے۔