İran’da Dil

Modern Farsça, İran’da yönetimin, ülke çapındaki eğitimin, ulusal medyanın ve birçok dil grubu arasındaki iletişimin temel dilidir. Farsçada bu dil Fârsi olarak adlandırılır. Farsça, Hint-Avrupa dil ailesinin İran dilleri koluna aittir. Telaffuz, kelime bilgisi, yazı ve yerel kullanım farklılıkları bulunsa da Dari ve Tacikçe ile akrabadır. Farsça, Arap alfabesinin bir biçimiyle sağdan sola yazılır. Bazı harfler Farsçaya özgü sesleri gösterir; kısa ünlüler genellikle yazılmaz. Konuşma dili Farsçası ile resmî yazılı Farsça birbirinden farklıdır. Günlük konuşmada sözcükler sıklıkla kısaltılır ve yeni başlayanların ders kitaplarında karşılaşmadığı ifadeler kullanılır. İran çok dillidir. Azerbaycan Türkçesini konuşanların sayısı yüksektir; Kürtçe, Lurca, Arapça, Beluçça, Türkmence, Gilaki, Mazenderanca ve daha küçük birkaç dil de bölgelerinde önem taşır. Bir kişinin evde konuştuğu dil aile geçmişini, etnik kimliği, yerel aidiyeti veya kültürel gururu yansıtabilir. Birçok kişi duruma göre ev dilinden Farsçaya kolaylıkla geçer. Farsçada kibarlık; sözcük seçimine, hitaplara, zamirlere ve dolaylı ifadelere bağlıdır. Yabancılarla, yaşça büyük kişilerle, yetkililerle ve profesyonel ortamlarda resmî dil kullanmak yararlıdır. Yaygın selamlaşmalar arasında merhaba anlamındaki salaam ve hoşça kal anlamındaki khodaa haafez bulunur. Teşekkür için merci yaygın biçimde anlaşılır; mamnun ve moteshakkeram da farklı resmiyet düzeylerinde kullanılan Farsça karşılıklardır. Farsça adlar Latin harflerine aktarılırken yazımları genellikle değişir. Günlük kullanımda tek bir aktarım sistemi belirleyici olmadığı için birden fazla yazım doğru olabilir. Temel Farsça öğrenmek İran’daki günlük yaşama erişimi kolaylaştırır, ancak bölgesel dillere saygı göstermenin yerini tutmaz. Başlamak için çoğu zaman en iyi yol, birine hangi dili tercih ettiğini sormaktır.