Казахстан сәнгате

Казакъ халкының традицион сәнгате еш кына матурлыкны көндәлек файда белән берләштерә. Киез япмалар, тукылган тасмалар, кием, бизәнү әйберләре, ат җиһазлары, агач эшләнмәләр һәм бизәлгән көнкүреш әйберләре осталыкны, дәрәҗәне, яклауны һәм уртаклык хисен белдерергә мөмкин. «Ою-өрнәк» (ою-өрнәк) — күп төрле әйберләрдә кулланылган бизәкләрнең киң таралган традициясе. Нәкышләр үсемлекләрне, хайваннарны, хәрәкәтне, муллыкны яки тигезлекне аңлатырга мөмкин, әмма мәгънә остасына, урынга һәм контекстка карап үзгәрә. Киез эшләнмәләр даланың күчмә мирасы белән тыгыз бәйләнгән. «Шырдак» (shyrdak) кебек идәнгә җәелә торган әйберләрдә төрле формалар һәм капма-каршы төсләр кушылып, тәэсирле һәм гамәли бизәлеш хасил итә. Музыка һәм шигърият — гади күңел ачу гына түгел, ә сәнгатьнең үзәк төрләре. Озын муенлы кыллы уен коралы «домбыра» (dombra) дип атала; ул «көй» (küi) дип аталган кораллы әсәрләрне, җырларны һәм сөйләү сәнгатен озата. «Айтыс» (aitys) — «акыннар» (akyns) дип аталган башкаручылар арасында импровизацияле шигъри бәйге. Анда тиз фикерләү, тел осталыгы, юмор, җәмгыятьне күзәтү һәм музыкаль башкару кадерләнә. Рәсем, әдәбият, театр, бию, кино һәм монументаль сәнгать җирле традицияләр һәм Россия белән Совет институтлары йогынтысында үсте. Сәнгатькәрләр бу төрләрне пейзажларны, хезмәтне, тарихны, үзенчәлекне һәм җәмгыятьтәге үзгәрешләрне сурәтләү өчен кулланды. Казахстандагы хәзерге сәнгатькәрләр фотография, видео, перформанс, инсталляция, цифрлы чаралар һәм традицион һөнәр ысуллары белән эшли. Аларның хезмәтләре хәтерне, экологияне, җенесне, телне, шәһәр тормышын яки бүгенге даланың мәгънәсен өйрәнергә мөмкин. Казахстан мәдәни яктан төрле, шуңа күрә сәнгатьнең бөтен төрләрен бер генә стиль белән күрсәтеп булмый. Иң яхшысы — эшне кем ясаганын, кайсы җәмгыятьтән чыкканын, ничек кулланылганын һәм нинди тарих сөйләгәнен күзәтү.